حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ مَا يَجِبُ مِنْ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي کُلِّ مَجْلِس
کتاب الدعاء · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن صفوان بن يحيي عن حسين بن زيد عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :
مَا مِنْ قَوْمٍ اِجْتَمَعُوا فِي مَجْلِسٍ فَلَمْ يَذْكُرُوا اِسْمَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلاَّ كَانَ ذَلِكَ اَلْمَجْلِسُ حَسْرَةً وَ وَبَالاً عَلَيْهِمْ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۹۵
امام صادق (ع) فرمود: ذکر خدا در هنگام بول کردنت عیب ندارد، زیرا ذکر خدا در هر حال خوب است، از ذکر خدا خسته مشو.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۵۵
حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: هیچ مردمی نباشند که در انجمنی گرد هم آیند و نام خدای عز و جل را نبرند، و بر پیغمبر (ص) صلوات نفرستند جز اینکه آن مجلس مایه حسرت و زیان بر آنها باشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۶۳
ابوعلی اشعری، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان بن یحیی، از حسین بن یزید، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: هیچ گروهی نیستند که در مجلسی اجتماع کنند و نام خدای- تعالی- را یاد نکنند و بر پیغمبر خود صلوات نفرستند، مگر آنکه آن مجلس برایشان حسرت و وبال باشد».