الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۳

علي بن ابراهيم عن ابيه و محمد بن اسماعيل عن الفضل بن شاذان جميعا عن ابن ابي عمير عن هشام بن الحكم عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۲۹ از هشام بن حکم، از امام صادق (ع)، فرمود: چون روز قیامت شود، یک دسته مردم برخیزند و پشت در بهشت در آیند و آن را بکوبند، به آنها گویند: شما کیانید؟ گویند: ما اهل صبریم، گویند: بر چه صبر کردید؟ گویند : بر طاعت خدا و از نافرمانی خدا، پس خدا عز و جل گوید: راست گویند، آنان را به بهشت برید و این است معنی قول خدا عز و جل (۱۰ سوره زمر): «همانا پرداخت شود به صابران مزدشان بی‏حساب». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۱۹ امام صادق علیه السّلام فرمود: چون روز قیامت شود، دسته‏ئی از مردم برخیزند و بیایند و در بهشت را بکوبند، بآنها گویند: شما کیستید؟ گویند: ما اهل صبریم، بآنها گویند: بر چه صبر کردید؟ گویند: بر اطاعت خدا و از نافرمانی او صبر کردیم، خدای عز و جل فرماید: راست گویند: ایشان را ببهشت در آورید و همین است قول خدای عز و جل: «همانا صابران اجر خود را بدون حساب بدست آورند، ۱۰ سوره ۳۹». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۰۹ علی بن ابراهیم روایت کرده است، از پدرش و محمد بن اسماعیل، از فضل بن شاذان و هر دو، از ابن‏ابی‏عمیر، از هشام بن حکم، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «چون روز قیامت شود، جماعتی از مردمان برخیزند و بر درِ بهشت آیند، و درِ بهشت را بزنند؛ پس به ایشان گفته شود که: شما کیستید؟ در جواب گویند که: ماییم، اهل صبر. به ایشان گفته شود که: بر چه چیز صبر کردید؟ می‏گویند که: بر طاعت خدا صبر می‏کردیم و آن را به عمل می‏آوردیم، و از نافرمانی خدا صبر می‏نمودیم و مرتکب آن نمی‏شدیم؛ پس خدای عز و جل می‏فرماید که: راست گفتند، ایشان را داخل بهشت گردانید. و این است معنای قول خدای عز و جل: «إِنَّما یُوَفَّی الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَیْرِ حِسابٍ» «۱»؛ یعنی: «جز این نیست که تمام داده می‏شوند صبرکنندگان مزد خویش را، بی‏آنکه حسابی از برای ایشان باشد». (و بعضی گمان کرده‏اند که معنای آن، این است که: مزد بی‏شمار و اندازه به ایشان دهند، یا آن‏چه گمان نکنند و نپندارند.) __________________________________________________ (۱). زمر، ۱۰.