→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۵

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الطَّاعَةِ وَ التَّقْوَى‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
حميد بن زياد عن الحسن بن محمد بن سماعه عن بعض اصحابه عن ابان عن عمرو بن خالد عن ابي جعفر ع قال :

يَا مَعْشَرَ اَلشِّيعَةِ شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ كُونُوا اَلنُّمْرُقَةَ اَلْوُسْطَى‏ يَرْجِعُ إِلَيْكُمُ‏ اَلْغَالِي‏ وَ يَلْحَقُ بِكُمُ اَلتَّالِي فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنَ‏ اَلْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ‏ سَعْدٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا اَلْغَالِي‏ قَالَ قَوْمٌ يَقُولُونَ فِينَا مَا لاَ نَقُولُهُ فِي أَنْفُسِنَا فَلَيْسَ أُولَئِكَ مِنَّا وَ لَسْنَا مِنْهُمْ قَالَ فَمَا اَلتَّالِي قَالَ اَلْمُرْتَادُ يُرِيدُ اَلْخَيْرَ يُبَلِّغُهُ اَلْخَيْرَ يُؤْجَرُ عَلَيْهِ‏ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ وَ اَللَّهِ مَا مَعَنَا مِنَ اَللَّهِ بَرَاءَةٌ وَ لاَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ اَللَّهِ قَرَابَةٌ وَ لاَ لَنَا عَلَى اَللَّهِ حُجَّةٌ وَ لاَ نَتَقَرَّبُ‏ إِلَى اَللَّهِ إِلاَّ بِالطَّاعَةِ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مُطِيعاً لِلَّهِ تَنْفَعُهُ‏ وَلاَيَتُنَا وَ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ عَاصِياً لِلَّهِ لَمْ تَنْفَعْهُ‏ وَلاَيَتُنَا وَيْحَكُمْ لاَ تَغْتَرُّوا وَيْحَكُمْ لاَ تَغْتَرُّوا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۳۱ از عمرو بن خالد، از امام باقر (ع) که فرمود:ای شیعه،- شیعه آل محمد (ص)- شما لنگرگاه میانه باشید تا غالی به شما برگردد و عقب مانده به شما برسد، یک مرد انصاری به نام سعد عرض کرد: قربانت، غالی چیست؟ فرمود: مردمی در باره ما چیزها گویند که خود در باره خود نگوئیم، آنان از ما نیند و ما از آنان نیستیم، گفت: عقب مانده کیست؟ فرمود: آنکه دنبال خیر گردد، به او خیر را برساند تا مزد برد، سپس رو به ما کرد و فرمود: به خدا با ما از طرف خدا برائت از دوزخ نیست و ما را با خدا خویشاوندی نیست و ما را بر خدا حجتی نیست، ما به خدا نزدیک نشویم جز با اطاعت او، هر کدام از شما که مطیع خدا باشید ولایت ما او را سودمند است و هر کدام شما گنهکار باشید ولایت ما او را سودی ندهد، وای بر شما، فریب نخورید، وای بر شما، فریب نخورید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۷۵ امام باقر علیه السّلام فرمود: ای گروه شیعه- شیعه آل محمد! شما تکیه‏گاه میانه باشید (یعنی روشی داشته باشید خارج از حد افراط و تفریط تا دیگران بشما تکیه کنند) و آنکه غلو کرده (و از حد وسط خارج شده) بسوی شما برگردد و آنکه عقب مانده خود را بشما رساند. مردی از انصار بنام سعد عرضکرد: قربانت، غلوّکننده کدامست؟ فرمود: مردمی که در باره ما گویند آنچه در باره خود نگوئیم، اینها از ما نیستند و ما از آنها نباشیم. گفت: عقب مانده کدامست؟ فرمود: کسی که طالب خیر (دین حق یا عمل صالح) است: خیر باو میرسد (زیرا عاقبت جوینده یابنده بود) و بهمان مقدار نیتش پاداش دارد. سپس رو بما کرد و فرمود: بخدا ما از جانب خدا براتی نداریم، و میان ما و خدا قرابتی نیست و بر خدا حجتی نداریم و جز با اطاعت بسوی خدا تقرب نجوئیم، پس هر کس از شما که مطیع خدا باشد دوستی ما سودش دهد و هر کس از شما نافرمانی خدا کند دوستی ما سودش ندهد، وای بر شما! مبادا فریفته شوید. وای بر شما مبادا فریفته شوید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۱۱ حمید بن زیاد، از حسن بن محمد بن سماعه، از بعضی از اصحاب خویش، از ابان، از عمرو بن خالد، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «ای گروه شیعیان، که شیعه آل محمدید! چون بالش و فرشِ میانه باشید، که غالی به سوی شما باز گردد، و تالی به شما برسد و ملحق شود»/ پس مردی از جمله انصار که او را سعد می‏گفتند، به آن حضرت عرض کرد که: فدای تو گردم! غالی چیست و چه صفت دارد؟ فرمود که: «گروهی هستند که در شأن ما می‏گویند، آن‏چه را که ما در حقّ خویش نمی‏گویم؛ پس این گروه از ما نیستند و ما از ایشان نیستیم». عرض کرد که: تالی چیست؟ فرمود: «آن کس که جویای خیر است و اراده آن دارد، کسی او را به خیر می‏رساند و بر آن مزد داده می‏شود». بعد از آن، رو به ما آورد و فرمود: «به خدا سوگند که با ما از جانب خدا برات بیزاری از آتش جهنّم نیست، و در میانه ما و خدا خویشی نمی‏باشد، و نه ما را بر خدا حجّتی است، و به سوی خدا تقرّب نمی‏جوییم، مگر به طاعت؛ پس هر که از شما خدا را فرمانبردار باشد، دوستی ما او را نفع می‏بخشد، و هر که از شما خدا را نافرمان باشد، دوستی ما او را نفع نمی‏ماند». و دو مرتبه فرمود: «وای بر شما، فریفته مشوید!».

راویان