کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۴۱
از حماد، از مسمعی، گوید: چون داود بن علی معلّی بن خنیس را کشت، امام صادق (ع) فرمود: هر آینه به درگاه خدا نفرین کنم بر کسی که وابسته مرا کشته و مال مرا ربوده، داود بن علی به او گفت: تو مرا به نفرین تهدید میکنی؟ حماد گوید:
مسمعی گفت که: معتب (خادم امام صادق ع) برای من باز گفت که: امام صادق (ع) در آن شب پیوسته در رکوع و سجود بود و چون هنگام سحر شد شنیدمش که در سجده میفرمود: «بار خدایا! من از تو خواستارم به نیروی نیرومندت و به جلالت شدیدت که همه آفریدههای تو در برابر آن خوارند که رحمت فرستی بر محمد و آل محمد و بگیری او را هم اکنون هم اکنون» و سر خود را از سجده برنداشته بود که فریاد شیون را از خانه داود بن علی شنیدم و امام صادق (ع) سر برداشت و فرمود: راستی که من خدا را به دعائی خواندم و خداوند عز و جل فرشتهای را فرستاد که عصای آهنین بر سر او زد چنانچه مثانهاش ترکید و مرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۷۸
مسمعی گوید: همین که داود بن علی (که از جانب خلفای عباسی حاکم مدینه بود) معلی بن خنیس را (که آزاد کرده امام صادق علیه السّلام و از نزدیکان آن حضرت بود) کشت، آن حضرت علیه السّلام فرمود:
هر آینه نفرین کنم بدرگاه خدا بر کسی که آزادشده من (معلی) را کشته، و مال مرا ربوده است؟ داود بن علی گفت: آیا مرا بنفرین خود تهدید میکنی؟ حماد (که راوی حدیث است) گوید:
مسمعی گفت: معتب (خادم امام صادق علیه السّلام) برای من حدیث کرد که امام صادق علیه السلام در آن شب پیوسته در رکوع و سجود بود، پس همین که سحر شد شنیدم که در سجده میفرمود: «بار خدایا از تو به نیروی نیرومندت و بجلالت سختت که همه آفریدههایت در برابر آن خوارند درخواست کنم که بر محمد و خاندانش رحمت فرستی و او را هم اکنون الساعه بگیری»- (معتب گوید:) آن حضرت سر از سجده بر نداشته بود که فریاد شیون از خانه داود بن علی شنیدیم، پس حضرت صادق علیه السّلام سر (از سجده) برداشت و فرمود: من خدا را بدعائی خواندم و خدای عز و جل فرشتهای فرستاد که با میلی آهنین چنان بر سر او زد که مثانهاش از آن ضربت شکافت و مرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۹۷
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از ابنابینجران، از حمّاد بن عثمان، از مسمعی روایت کرده است که گفت: چون داود بن علی، معلّی بن خنیس را کشت، حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «هر آینه خدا را میخوانم و نفرین میکنم بر کسی که غلام مرا کشته و مال مرا فرا گرفته». داود بن علی به آن حضرت گفت که: تو مرا به نفرین خود میترسانی؟
حمّاد میگوید که: مسمعی گفت که: معتب مرا حدیث کرد که: حضرت صادق علیه السلام در آن شب پیوسته در رکوع و سجود بود و چون سحر شد، شنیدم از او که میفرمود، و حال آنکه در سجده بود که: «اللَّهُمَّ انّی أَسْئَلُکَ بِقُوَّتِکَ ... أَنْ تَأْخُذَهُ السَّاعَةَ السَّاعَةَ؛ خداوندا! به درستی که من سؤال میکنم تو را به توانایی تو که توانا است، و به بزرگواری تو که سخت است، آنچنان که همه آفریدگانت از برایش خوارند، آنکه رحمت فرستی بر محمد و کسان و خاندانش، و آنکه بگیری او را در این زمان»، در این زمان؛ پس آن حضرت سر خود را برنداشت، تا آنکه فریاد را در خانه داود بن علی شنیدیم. بعد از آن حضرت صادق سر خود را برداشت و فرمود: «به درستی که خدا را خواندم و بر او نفرین کردم، به نفرینی که خدا فرشتهای را بر او برانگیخت و گرزی را از آهن بر سرش زد، که تیزدانش «۱» از آن شکافت و مرد». ( ۱). تیزدان، به معنای نشیمنگاه است که مترجم آن را در برابر مثانه نهاده است.