حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الْمُبَاهَلَة
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن محبوب عن ابي العباس عن ابي عبد الله ع :
فِي اَلْمُبَاهَلَةِ قَالَ تُشَبِّكُ أَصَابِعَكَ فِي أَصَابِعِهِ ثُمَّ تَقُولُ اَللَّهُمَّ إِنْ كَانَ فُلاَنٌ جَحَدَ حَقّاً وَ أَقَرَّ بِبَاطِلٍ فَأَصِبْهُ بِحُسْبَانٍ مِنَ اَلسَّمَاءِ أَوْ بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِكَ وَ تُلاَعِنُهُ سَبْعِينَ مَرَّةً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۴۷
از امام صادق (ع) در باره ملاعنه فرمود: پنجه به پنجه او افکنی و سپس گوئی: «بار خدایا! اگر فلانی حقی را انکار کرده است و به باطلی اعتراف کرده است، او را به یک عذابی آسمانی درگیر یا به عذابی که خود دانی» و هفتاد بار با او نفرین به یک دیگر را ادامه داده.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۸۱
برخی از اصحاب ما در کیفیت مباهله گفته است که: انگشتانت را در انگشتان او (یعنی طرف بحث) شبکه میکنی سپس میگوئی:
«اللهم ان کان فلان (و نام او را میبری) جحد حقا و أقر بباطل فأصبه بحسبان من السماء أو بعذاب من عندک»
و تا هفتاد بار با او باین نحو ملاعنه کنی و بهمدیگر نفرین کنید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۰۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابنمحبوب، از ابوالعبّاس، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که در باب مباهله فرمود که: «انگشتان خود را در انگشتان او درمیآوری …» تا آخر آنچه گذشت.