حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الْمُبَاهَلَة
کتاب الدعاء
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن عبد الحميد عن ابي جميله عن بعض اصحابه قال :
إِذَا جَحَدَ اَلرَّجُلُ اَلْحَقَّ فَإِنْ أَرَادَ أَنْ تُلاَعِنَهُ قُلِ اَللَّهُمَّ رَبَّ اَلسَّمَاوَاتِ اَلسَّبْعِ وَ رَبَّ اَلْأَرَضِينَ اَلسَّبْعِ وَ رَبَّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ إِنْ كَانَ فُلاَنٌ جَحَدَ اَلْحَقَّ وَ كَفَرَ بِهِ فَأَنْزِلْ عَلَيْهِ حُسْبَاناً مِنَ اَلسَّمَاءِ أَوْ عَذَاباً أَلِيماً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۴۷
ابی جمیله، از یکی از اصحابش فرمود: هر گاه مردی حق را انکار کرد و تو خواهی با آن ملاعنه کنی بگو: «بار خدایا! پروردگار هفت آسمان و هفت زمین! و پروردگار عرش بزرگ! اگر فلان کس حق را منکر است و بدان کافر است، بر او از آسمان صاعقه سوزانی فرست یا عذاب دردناکی».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۸۱
ابو جمیله از برخی از اصحابش نقل کند که گفته است: اگر مردی حق را انکار کرد و خواست که تو با او ملاعنه کنی (و همدیگر را لعن کنید) بگو:
«اللهم رب السماوات السبع و رب العرش العظیم ان کان- فلان- جحد الحق و کفر به فأنزل علیه حسبانا من السماء او عذابا الیما»
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۰۳
محمد بن یحیی، از محمد بن احمد، از محمد بن عبدالجبّار، از ابوجمیله، از بعضی از اصحابش روایت کرده است که گفت: «چون کسی حق را انکار کند و دیگری خواهد که با او مباهله و ملاعنه کند، میگوید که: اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمواتِ السَّبْعِ ... أَوْ عَذاباً أَلیماً؛ خداوندا! ای پروردگار آسمانهای هفتگانه و پروردگار زمینهای هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ! اگر هست فلانی که انکار کرده باشد حقی را و کافر شده به آن، پس برسان به او بلایی از آسمان یا عذابی دردناک (یا دردآورنده)».