الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۲۱

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الْقَوْلِ عِنْدَ الْإِصْبَاحِ وَ الْإِمْسَاء

کتاب الدعاء · روایت شده از امام على عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن جعفر بن محمد الاشعري عن ابن القداح عن ابي عبد الله ع قال :

مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى اِبْنِ آدَمَ إِلاَّ قَالَ لَهُ‏ ذَلِكَ اَلْيَوْمُ يَا اِبْنَ آدَمَ أَنَا يَوْمٌ جَدِيدٌ وَ أَنَا عَلَيْكَ شَهِيدٌ فَقُلْ فِيَّ خَيْراً وَ اِعْمَلْ فِيَّ خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ بِهِ‏ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَإِنَّكَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً قَالَ وَ كَانَ‏ عَلِيٌّ ع‏ إِذَا أَمْسَى يَقُولُ مَرْحَباً بِاللَّيْلِ اَلْجَدِيدِ وَ اَلْكَاتِبِ اَلشَّهِيدِ اُكْتُبَا عَلَى اِسْمِ اَللَّهِ ثُمَّ يَذْكُرُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۷۳ امام صادق (ع) فرمود: روزی نباشد که بر آدمی‏زاده در آید جز اینکه گوید: ای آدمی‏زاده، من روز نو توام و بر تو گواهم، در من کار خوب کن تا در روز رستاخیز برای تو گواهی دهم زیرا پس از این هرگز مرا نبینی؛ فرمود: که علی (ع) را شیوه بود که چون شب می‏کرد می‏فرمود: مرحبا به این شب تازه و نویسنده گواه برای من نام خدا را بنویسید، سپس ذکر خدا عز و جل می‏کرد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۹۳ و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: هیچ روزی نباشد که بر فرزند آدم درآید جز اینکه آن روز بدو گوید: ای پسر آدم من روز نوینی هستم و من بر تو گواهم، پس در من حرف خوب بزن، و کار خیر بکن تا در روز قیامت برایت گواهی دهم زیرا پس از این هرگز مرا نخواهی دید. فرمود: که علی علیه السلام چنین بود که شب میکرد میفرمود: مرحبا باین شب تازه و نویسنده گواه، بنویسید برای من بنام خدا، سپس نام خدای عز و جل را یاد میفرمود (و بر زبان جاری میکرد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۲۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از جعفر بن محمد اشعری، از ابن‏قدّاح، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «هیچ روزی نیست که بر فرزند آدم بیاید، مگر آنکه همان روز به او می‏گوید که: ای فرزند آدم! من روزی تازه‏ام و من بر تو گواهم، پس در من خوب بگو و در من خوبی بکن، تا در روز قیامت به آن از برایت گواهی دهم، پس به درستی که تو بعد از این هرگز مرا نخواهی دید». و فرمود که: «علی علیه السلام چون شام می‏کرد، می‏فرمود: مَرْحَباً بِاللَّیْلِ الْجَدیدِ وَ الْکاتِبِ الشَّهیدِ اکْتُبا عَلَی اسْمِ اللَّهِ تَعالی‏؛ «مرحبا به شب تازه! و خوش‏آمد و مرحبا به نویسنده گواه! بنویسید بر نام خدا که والاست»، بعد از آن، خدای- تعالی- را ذکر می‏نمود و مشغول یاد آن جناب- تعالی- بود».

راویان