حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الْقَوْلِ عِنْدَ الْإِصْبَاحِ وَ الْإِمْسَاء
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن صالح بن السندي عن جعفر بن بشير عن عبد الله بن بكير عن شهاب بن عبد ربه قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
إِذَا تَغَيَّرَتِ اَلشَّمْسُ فَاذْكُرِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنْ كُنْتَ مَعَ قَوْمٍ يَشْغَلُونَكَ فَقُمْ وَ اُدْعُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۷۵
از شهاب بن عبد ربه گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: هر گاه آفتاب بگردد (بر آید یا به زوال رسد یا غروب کند) ذکر خدا عز و جل کن و اگر با مردمی باشی که تو را باز میدارند از نزد آنان برخیز و دعا کن.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۹۳
شهاب بن عبد ربه گوید: شنیدم از حضرت صادق علیه السلام که میفرمود: هنگامی که خورشید گشت (و غروب آفتاب نزدیک شد) پس ذکر خدای عز و جل کن و اگر با مردمی هستی که تو را از ذکر خدا باز دارند پس از نزد آنان برخیز و دعا کن.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۲۱
علی بن ابراهیم، از پدرش، از صالح بن سندی، از جعفر بن بشیر، از عبداللَّه بن بکیر، از شهاب بن عبد ربّه روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «چون آفتاب متغیّر شود و رنگش بگردد، خدای عز و جل را ذکر کنید، و اگر با گروهی باشی که تو را مشغول کنند، برخیز و دعا کن».