الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۳۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن حماد عن الحسين بن المختار عن العلا بن كامل قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۸۳ از علاء بن کامل که: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود: پروردگارت را در نهادت یاد آور با زاری و هراس و گفتارِ آهسته؛ هنگام شب (بگو): نیست شایسته ستایش جز خدا تنها است، شریک ندارد از آنِ او است ملک و از آنِ او است سپاس، زنده کند و بمیراند و بمیراند و زنده کند و او است بر هر چه توانا. گوید: گفتم: بیده الخیر، فرمود: درست است که بیده الخیر ولی چنان بگو که من برای تو گفتم تا ده بار، و بگو: پناه برم به خدای شنوا و دانا- هنگامی که برآید آفتاب و هنگامی که غروب کند- ده بار. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۹۸ علاء بن کامل گوید: شنیدم از حضرت صادق علیه السلام که میفرمود: (در تفسیر این آیه شریفه) «و یاد کن پروردگار خویش را در درون خود بزاری و ترس با صدای آهسته» (سوره اعراف آیه ۲۰۵) (مقصود) هنگام شب است (که بگوئی:) « لا اله الا اللَّه وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد یحیی و یمیت و یمیت و یحیی و هو علی کل شی‏ء قدیر» (علاء بن کامل) گوید: گفتم (جمله) «بیده الخیر» (در این ذکر نبود چطور است من در آن بیفزایم؟) فرمود: درست است که خیر بدست خدا است، ولی چنان که گفتم بگو (و کم و زیاد در آن نکن) و آن را ده بار بگو، و نیز هنگام آفتاب زدن و هنگام غروب آن ده بار بگو: «اعوذ باللَّه السمیع العلیم» محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۲۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از حمّاد، از حسین بن مختار، از علا بن کامل‏ روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که در نزد شام می‏فرمود: «وَاذْکُرْ رَبَّکَ فی‏ نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَخیفَةً ودَوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ؛ و یاد کن پروردگار خود را در دل خود از روی زاری و ترس، و بدون آشکارِ از گفتار». و نیز آن حضرت می‏فرمود: «لَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ … وَهُوَ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ؛ نیست خدایی، مگر خدا، در حالتی که تنها است. نیست شریکی از برای او، و او را است پادشاهی و او را است ستایش. زنده می‏گرداند و می‏میراند و می‏میراند و زنده می‏گرداند، و او زنده‏ای است که نمی‏میرد، و او بر هر چیزی توانا است». راوی می‏گوید که: عرض کردم که: «بِیَدِهِ الْخَیْرُ» فرمود: «به درستی که خیر و خوبی در دست او است، ولیکن چنان که من می‏گویم، بگو. ده مرتبه بگو: أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِیعِ الْعَلِیمِ؛ «پناه می‏برم به خدای شنوای دانا»، در هنگامی که آفتاب طلوع می‏کند، و ده مرتبه در هنگامی که غروب می‏کند.