الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۴۴

عنه عن محمد بن علي عن عبد الرحمن بن ابي هاشم عن ابي خديجه عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۹۷ از امام صادق (ع) فرمود: دعاء پیش از بر آمدن آفتاب و پیش از غروب آن روشی است ثابت و واجب هنگام سپیده‏دم‏ و مغرب می‏گوئی، ده بار: لا اله الّا اللَّه وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد یحیی و یمیت و یمیت و یحیی و هو حیٌّ لا یموت، بیده الخیر و هو علی کل شی‏ء قدیر . ده بار می‏گوئی: اعوذ باللَّه السمیع العلیم مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطِینِ وَ أَعُوذُ بِکَ رَبِّ أَنْ یَحْضُرُونِ‏ (یعنی پناه برم به خدا از وسوسه شیطان‏ها از اینکه گرد من آیند) انَّ اللَّه هو السمیع العلیم‏ - پیش از بر آمدن خورشید و پیش از غروب آن، و اگر فراموش کنی آن را قضا می‏کنی چنانچه نماز را قضا می‏کنی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۰۵ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: همانا دعا پیش از آفتاب زدن و پیش از غروب آن سنت (و روشی) است واجب (و ثابت) هنگام سپیده‏دم و هنگام مغرب ده بار میگوئی: « لا اله الا اللَّه وحده لا شریک له له الملک و له الحمد یحیی و یمیت و یمیت و یحیی و هو حی لا یموت بیده الخیر و هو علی کل شی‏ء قدیر» و میگوئی ده بار: «اعوذ باللَّه السمیع العلیم‏ مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطِینِ وَ أَعُوذُ بِکَ رَبِّ أَنْ یَحْضُرُونِ‏، ان اللَّه هو السمیع العلیم» پیش از آفتاب زدن و پیش از غروب، و اگر فراموش کردی آن را قضا میکنی چنانچه نماز را قضا میکنی هر گاه فراموش کنی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۴۱ از او، از محمد بن علی، از عبدالرحمان بن ابی‏هاشم، از ابوخدیجه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «دعا پیش از طلوع آفتاب و پیش از غروب، سنّتی است واجب (یعنی به غایت مؤکّد) در نزد طلوع صبح یا آفتاب- بنابر اختلاف نسخ کافی-، می‏گوید: لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ … وَهُوَ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ؛ «نیست خدایی، مگر خدا، در حالتی که تنها است. نیست شریکی از برای او. او را است پادشاهی و او را است ستایش. زنده می‏گرداند و می‏میراند و می‏میراند و زنده می‏گرداند، و او زنده‏ای است که نمی‏میرد. به دست او است خوبی و او بر هر چیزی توانا است»، ده مرتبه، و ده مرتبه می‏گوید که: أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِیعِ الْعَلِیمِ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّیَاطِینِ، وَأَعُوذُ بِکَ رَبِّ أَنْ یَحْضُرُونِ، إِنَّ اللَّهَ هُوَالسَّمِیعُ الْعَلِیمُ؛ «پناه می‏برم به خدای شنوای دانا از وسوسه‏های دیوهای سرکش، و پناه می‏برم به خدای- تعالی- از آنکه حاضر شوند. به درستی که خدا، او است شنوای دانا»، پیش از طلوع آفتاب و پیش از غروب آن؛ پس اگر فراموش کنی، قضا می‏کنی، چنان‏که نماز را قضا می‏کنی هرگاه آن را فراموش کرده باشی».