الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۵۹

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الدُّعَاءِ عِنْدَ النَّوْمِ وَ الِانْتِبَاه‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن معاويه بن وهب عن ابي عبد الله ع :

أَنَّهُ أَتَاهُ اِبْنٌ لَهُ لَيْلَةً فَقَالَ لَهُ يَا أَبَهْ أُرِيدُ أَنْ أَنَامَ فَقَالَ يَا بُنَيَّ قُلْ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَ‏ مُحَمَّداً ص‏ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أَعُوذُ بِعَظَمَةِ اَللَّهِ وَ أَعُوذُ بِعِزَّةِ اَللَّهِ وَ أَعُوذُ بِقُدْرَةِ اَللَّهِ وَ أَعُوذُ بِجَلاَلِ اَللَّهِ وَ أَعُوذُ بِسُلْطَانِ اَللَّهِ‏ إِنَّ اَللََّهَ عَلى‏ََ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ وَ أَعُوذُ بِعَفْوِ اَللَّهِ وَ أَعُوذُ بِغُفْرَانِ اَللَّهِ وَ أَعُوذُ بِرَحْمَةِ اَللَّهِ مِنْ شَرِّ اَلسَّامَّةِ وَ اَلْهَامَّةِ وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ صَغِيرَةٍ أَوْ كَبِيرَةٍ بِلَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ وَ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ وَ مِنْ شَرِّ فَسَقَةِ اَلْعَرَبِ‏ وَ اَلْعَجَمِ‏ وَ مِنْ شَرِّ اَلصَّوَاعِقِ وَ اَلْبَرَدِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ قَالَ‏ مُعَاوِيَةُ فَيَقُولُ اَلصَّبِيُّ اَلطَّيِّبِ عِنْدَ ذِكْرِ اَلنَّبِيِ‏ اَلْمُبَارَكِ‏ قَالَ نَعَمْ يَا بُنَيَّ اَلطَّيِّبِ اَلْمُبَارَكِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۰۹ از معاویة بن وهب که شبی یکی از پسران امام صادق (ع) نزد آن حضرت آمد و گفت: پدر جان، من می‏خواهم بخوابم، به او فرمود: ای فرزند جانم! بگو: اشهد ان لا اله الّا اللَّه و انّ محمداً عبده و رسوله‏ پناه برم به بزرگی خدا و پناه برم به عزت خدا و پناه برم به قدرت خدا و پناه برم به جلال خدا و پناه برم به سلطان خدا، راستی که خدا به هر چیز توانا است، و پناه برم به گذشت خدا و پناه برم به آمرزش خدا و پناه برم به رحمت خدا از شرّ هر گزنده و کشنده و از شرّ هر جاندار خرد و بزرگ در شب و روز، از شرّ بدکاران جنّ و انس و از شرّ بدکاران عرب و عجم و از شرّ صاعقه‏های سوزان و تگرگ، اللّهم صل علی محمد عبدک و رسولک. معاویه گوید: آن کودک در یادآوری پیغمبر (ص) گفت: (الطیب) المبارک، امام فرمود: آری پسر جانم الطیب المبارک‏ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۱۲ معاویة بن وهب گوید: شبی یکی از پسران حضرت صادق علیه السّلام نزد او آمد و گفت: پدر جان میخواهم بخوابم، فرمود: پسر جانم بگو: «اشهد ان لا اله الا اللَّه و ان محمدا (ص) عبده و رسوله، اعوذ بعظمة اللَّه و اعوذ بعزة اللَّه و اعوذ بقدرة اللَّه و اعوذ بجلال اللَّه و اعوذ بسلطان اللَّه، ان اللَّه علی کل شی‏ء قدیر و اعوذ بعفو اللَّه و اعوذ بغفران اللَّه و اعوذ برحمة اللَّه من شر السامة و الهامة و من شر کل دابة صغیرة او کبیرة بلیل او نهار و من شر فسقة الجن و الانس و من شر فسقة العرب و العجم و من شر الصواعق و البرد، اللهم صل علی محمد عبدک و رسولک» معاویة گوید: آن کودک هنگامی که نام پیغمبر (ص) برده شد گفت: «الطیب المبارک» حضرت فرمود: آری پسر جانم‏ الطیب المبارک. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۵۱ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از معاویه بن وهب، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که: در شبی، پسری از آن حضرت به خدمتش آمد و به آن حضرت عرض کرد که: ای پدر بزرگوار! می‏خواهم که بخوابم. فرمود که: «ای فرزند دلبند من! بگو که: أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ... اللَّهُمَّ صَلِّ عَلی‏ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ؛ گواهی می‏دهم به اینکه نیست خدایی، مگر خدا، و اینکه محمد، صلوات فرستد خدا بر او وبر آل او، بنده او و فرستاده او است. پناه می‏برم به بزرگی خدا، و پناه می‏برم به ارجمندی خدا، و پناه می‏برم به توانایی خدا، و پناه می‏برم به بزرگواری خدا، و پناه می‏برم به سلطنت خدا. به درستی که خدا بر هر چیزی توانا است. و پناه می‏برم به گذشت خدا، و پناه می‏برم به آمرزش خدا، و پناه می‏برم به رحمت خدا از بدی هر حیوان زهردار و جنبنده زمین، و از بدی هر جنبنده خُرد یا بزرگ در شب یا روز، و از بدی فاسقان عرب و عجم، و از بدی آتش‏ها که از آسمان افتد و یا تگرگ. خداوندا! صلوات فرست بر محمد، بنده خود و فرستاده خود». معاویه گفت که: پس آن کودک، در نزد ذکر پیغمبر صلی الله علیه و آله، الطیّب المبارک می‏گفت. (و احتمال دارد که معنی این باشد که آن کودک پاکیزه، در نزد ذکر پیغمبر صلی الله علیه و آله، المبارک می‏گفت). حضرت فرمود: «آری، ای فرزند دلبند من! الطیّب المبارک» «۱». ( ۱). و بعضی در شرح این کلام گفته‏اند که: یعنی در نزد ذکر پیغمبر، الطّیّب المبارک بگو؛ پس بگو که:« اللَّهُمَّ صلّ علی محمد الطّیب المبارک عبدک و رسولک؛ و طیّب‏به معنی پاک و پاکیزه و مبارک وپرخیر و پرمنفعت است.( مترجم)

راویان