حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ عِنْدَ النَّوْمِ وَ الِانْتِبَاه
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن عثمان بن عيسي عن خالد بن نجيح قال كان ابو عبد الله ع يقول :
إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَقُلْ بِسْمِ اَللَّهِ وَضَعْتُ جَنْبِيَ اَلْأَيْمَنَ لِلَّهِ عَلَى مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفاً لِلَّهِ مُسْلِماً وَ مََا أَنَا مِنَ اَلْمُشْرِكِينَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۵۳۸
از خالد بن نجیح از امام صادق (ع) که میفرمود: هر گاه به بستر خود رفتی بگو: به نام خدا، پهلوی راستم را بر بستر نهادم (برای خدا) بر کیش ابراهیم، با اخلاص نسبت به خدا با عقیده مسلمانی، و من نیستم از مشرکان.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۱۳
خالد بن نجیح گوید: حضرت صادق علیه السلام میفرمود: هر گاه ببستر خود رفتی بگو:
«بسم اللَّه وضعت جنبی الایمن [للَّه] علی ملة ابراهیم حنیفا للَّه مسلما و ما انا من المشرکین».
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۵۳
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عیسی، از خالد بن نجیح که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام میفرمود که: «چون به سوی فراش خود جا بگیری، بگو که: بِسْمِ اللَّهِ وَضَعْتُ جَنْبِیَ الْأَیْمَنَ لِلَّهِ عَلی مِلَّةِ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفاً لِلَّهِ مُسْلِماً، وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ؛ به نام خدا. گذاشتم پهلوی خود را که راست است از برای خدا و بر ملت «۱» ابراهیم، در حالتی که مسلمانم و نیستم از جمله مشرکان». ( ۱). ملت به معنای دین و آیین است.