حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ عِنْدَ النَّوْمِ وَ الِانْتِبَاه
کتاب الدعاء
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن بعض اصحابه رفعه قال :
تَقُولُ إِذَا أَرَدْتَ اَلنَّوْمَ اَللَّهُمَّ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَ إِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۱۵
از امام صادق (ع) که فرمود: میگوئی هنگام خوابیدن: بار خدایا، اگر جانم را نگه داشتی بدو مهر ورز، و اگر رها کردی آن را حفظ کن.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۱۴
علی بن ابراهیم در حدیث مرفوعی (که سند را بمعصوم رسانده) حدیث کند که فرمود:
چون خواستی بخوابی میگوئی:
«اللهم ان امسکت نفسی فارحمها و ان ارسلتها فاحفظها»
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۵۷
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابنابیعمیر، از بعضی از اصحاب خویش روایت کرده و آن را مرفوع ساخته، گفت که: «چون خواهی که بخوابی، میگویی: اللَّهُمَّ إِنْ أَمْسَکْتَ نَفْسِی فَارْحَمْهَا، وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا؛ خداوندا! اگر نگاه داری جان مرا، پس بر آن رحم کن، و اگر رها میکنی، پس نگاه دار آن را».