الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۹۶

حدیث امام موسى کاظم (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الدُّعَاءِ فِي أَدْبَارِ الصَّلَوَات‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير قال حدثني ابو جعفر الشامي قال حدثني رجل بالشام يقال له هلقام بن ابي هلقام قال :

أَتَيْتُ‏ أَبَا إِبْرَاهِيمَ ع‏ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ عَلِّمْنِي دُعَاءً جَامِعاً لِلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ أَوْجِزْ فَقَالَ قُلْ فِي دُبُرِ اَلْفَجْرِ إِلَى أَنْ تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ قَالَ‏ هِلْقَامٌ‏ لَقَدْ كُنْتُ مِنْ أَسْوَإِ أَهْلِ بَيْتِي حَالاً فَمَا عَلِمْتُ حَتَّى أَتَانِي مِيرَاثٌ مِنْ قِبَلِ رَجُلٍ مَا ظَنَنْتُ أَنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةً وَ إِنِّي اَلْيَوْمَ لَمِنْ أَيْسَرِ أَهْلِ بَيْتِي وَ مَا ذَلِكَ إِلاَّ بِمَا عَلَّمَنِي مَوْلاَيَ‏ اَلْعَبْدُ اَلصَّالِحُ ع‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۴۷ ابو جعفر شامی باز گفته است که: مردی در شام به نام هلقام بن ابی هلقام گفت: من نزد امام کاظم (ع) رفتم و به او گفتم: قربانت دعائی به من بیاموز که جامع دنیا و آخرت باشد و کوتاه بفرما. در پاسخ فرمود: دنبال نماز بامداد تا بر آمدن آفتاب بگو: سبحان اللَّه العظیم و بحمده و استغفر اللَّه و اسأله من فضله‏ . هلقام گوید: من میان خاندانم از همه بدحالتر بودم و بر اثر این دعاء، ندانسته میراث مردی به من رسید که گمان نمی‏کردم با من خویشاوند باشد و من امروزه در خاندانم از همه توانگرترم و سببی برای آن نمی‏دانم جز همان دعائی که مولایم عبد صالح به من آموخت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۳۰ ابو جعفر شامی گوید: مردی در شام که نامش هلقام بن أبی هلقام بود برای من حدیث کرد که خدمت حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام رفتم، باو عرضکردم: فدایت شوم یک دعای جامعی برای دنیا و آخرت بمن بیاموز که کوتاه باشد، فرمود: پس از نماز صبح تا آفتاب زدن بگو: «سبحان اللَّه العظیم و بحمده استغفر اللَّه و أسأله من فضله» . هلقام گوید: من از همه فامیلم حالم بدتر بود (و در اثر خواندن این دعا) از مردی ندانسته بمن ارثی رسید که من گمان نداشتم میان من و آن مرد خویشاوندی باشد، و اکنون من از تمام فامیلم زندگانیم بهتر است، و این نیست جز بواسطه آن دعائی که آقایم حضرت موسی- ابن جعفر علیهما السلام بمن آموخت. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۸۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر روایت کرده است که گفت: حدیث کرد مرا ابوجعفر شامی، گفت که: حدیث کرد مرا مردی در شام که او را هلقام می‏گفتند، گفت که: به خدمت حضرت امام موسی کاظم علیه السلام آمدم و به آن حضرت عرض کردم که: فدای تو گردم! دعایی به من تعلیم فرما که جامع مطالب دنیا و آخرت باشد، و مختصر کن. فرمود که: «در عقب نماز صبح تا آفتاب طالع شود، بگو: سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِیمِ وَبِحَمْدِهِ، أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ؛ پاک و منزّه می‏شمارم خدای بزرگ را، و به ستایش او مشغولم. طلب آمرزش می‏نمایم از خدا، و سؤال می‏کنم او را از فضلش»، هلقام گفت که: من از همه خاندانم بدحال‏تر و پریشان‏تر بودم. پس هیچ ندانستم، تا آنکه میراثی به من رسید از جانب مردی که گمان نداشتم که در میان من و او هیچ خویشی هست، و به درستی که من امروز از همه اهل بیتم توانگرترم، و این نیست، مگر به آن‏چه آقایم امام موسی کاظم علیه السلام به من تعلیم فرمود.

راویان