الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۱۲

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن ابن مسكان عن ابي حمزه الثمالي عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۶۱ از امام صادق (ع) که مردی نزد پیغمبر (ص) آمد و عرض کرد: یا رسول اللَّه من از وسوسه در سینه خود سختی کشیده و می‏کشم و من مردی عیال وار و نیازمندم. به او فرمود: این کلمات را تکرار کن: توکلت علی الحی الذی لا یموت و الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً. و درنگی نشد که نزد او آمد و به آن حضرت عرض کرد: خدا وسوسه سینه‏ام را برد و بدهکاری مرا پرداخت و روزیم را فراوان ساخت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۳۷ و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: مردی نزد پیغمبر (ص) آمده عرضکرد: ای رسول خدا من از وسوسه خاطر سختی کشیده‏ام، و مردی عیال‏وار و بدهکار و نیازمند هستم، پیغمبر (ص) باو فرمود: این کلمات را بسیار بگو: «توکلت علی الحی الذی لا یموت و الحمد للَّه الذی لم یتخذ صاحبة و لا وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً» پس زمانی نگذشت که آن مرد نزد آن حضرت آمده عرضکرد: خداوند وسوسه خاطرم را برطرف کرد و بدهی و قرضم را ادا فرمود و روزیم را فراوان ساخت. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۹۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از ابن‏مسکان، از ثمالی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «مردی به خدمت پیغمبر صلی الله علیه و آله آمد و عرض کرد که: یا رسول اللَّه! به حقیقت که از وسوسه سینه ملاقات کرده‏ام، آن‏چه ملاقات کرده‏ام، و من فردی قرض‏دار و عیال‏بار و پریشانم. حضرت به او فرمود که: این کلمات را مکرّر کن: تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ ... وَکَبِّرْهُ تَکْبِیراً؛ «توکّل کردم بر زنده‏ای که نمی‏میرد، و ستایش مر خدایی را است که فرا نگرفته است زنی را و نه فرزندی، و نبود او را شریکی در پادشاهی، و نبود او را اختیارداری از روی خواری، و تعظیم کن او را، تعظیم کردنی». پس آن مرد درنگ نکرد که به خدمت حضرت آمد و عرض کرد که: خدا وسوسه سینه مرا از من برد، و قرضم را از من ادا کرد، و روزیم را بر من وسیع گردانید».