→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۱۷

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الدُّعَاءِ لِلْکَرْبِ وَ الْهَمِّ وَ الْحُزْنِ وَ الْخَوْف‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن محبوب عن الحسن بن عمار الدهان عن مسمع عن ابي عبد الله ع قال :

لَمَّا طَرَحَ إِخْوَةُ يُوسُفَ‏ يُوسُفَ‏ فِي اَلْجُبِّ أَتَاهُ‏ جَبْرَئِيلُ ع‏ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا غُلاَمُ مَا تَصْنَعُ هَاهُنَا فَقَالَ إِنَّ إِخْوَتِي أَلْقَوْنِي فِي‏ اَلْجُبِّ قَالَ فَتُحِبُّ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهُ قَالَ ذَاكَ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنْ شَاءَ أَخْرَجَنِي قَالَ فَقَالَ لَهُ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ لَكَ اُدْعُنِي بِهَذَا اَلدُّعَاءِ حَتَّى أُخْرِجَكَ مِنَ اَلْجُبِّ فَقَالَ لَهُ وَ مَا اَلدُّعَاءُ فَقَالَ قُلِ‏ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ اَلْحَمْدَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلْمَنَّانُ‏ بَدِيعُ اَلسَّمََاوََاتِ وَ اَلْأَرْضِ‏ ذُو اَلْجَلاََلِ وَ اَلْإِكْرََامِ‏ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَرَجاً وَ مَخْرَجاً قَالَ ثُمَّ كَانَ مِنْ قِصَّتِهِ مَا ذَكَرَ اَللَّهُ فِي‏ كِتَابِهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۶۵ از امام صادق (ع) گوید: چون برادران یوسف او را در چاه انداختند جبرئیلش آمد و بر او وارد شد و گفت: ای پسرک، در اینجا چه می‏کنی؟ گفت: برادرانم مرا به چاه افکندند. گفت: دوست داری که از آن برآئی؟ پاسخ داد: این با خدا عز و جل است، اگر خواهد مرا بیرون آورد. به او گفت: خدا تعالی به تو می‏گوید: مرا با این دعا بخوان تا تو را از چاه برآورم. به او گفت: آن دعا چیست؟ گفت: بگو: اللهم انی اسألک بان لک الحمد لا اله الَّا انت المنّان بدیع السموات و الارض ذو الجلال و الاکرام ان تصلی علی محمد و آل محمد و آن تجعل لی مما انا فیه فرجاً و مخرجا مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۳۹ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: چون برادران یوسف او را در چاه افکندند جبرئیل نزدش آمد و گفت: ای پسرک در اینجا چه میکنی؟ گفت: همانا برادران من مرا در این چاه افکندند جبرئیل گفت: میخواهی که از این چاه بیرون آئی؟ یوسف گفت: این با خدای عز و جل است اگر خواهد مرا بیرون آرد، امام صادق علیه السّلام فرمود: پس جبرئیل باو گفت: همانا خدای تعالی بتو فرماید: مرا با این دعا بخوان تا از چاه بیرونت آورم، یوسف گفت: آن دعا کدام است؟ گفت: بگو: «اللهم انی أسألک بأن لک الحمد، لا اله الا انت المنان بدیع السماوات و الارض ذو الجلال و الاکرام ان تصلی علی محمد و آل محمد و ان تجعل لی مما انا فیه فرجا و مخرجا» امام صادق علیه السّلام فرمود: پس داستانش همان شد که خداوند در کتابش یاد فرموده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۹۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏محبوب، از حسن بن عمّار دهّان، از مسمع، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «چون برادران یوسف، یوسف را در چاه انداختند، جبرئیل علیه السلام به نزد او آمد و گفت که: ای پسر نوجوان! در اینجا چه می‏کنی؟ گفت که: برادرانم مرا در چاه انداخته‏اند. جبرئیل گفت: آیا دوست می‏داری که از آن بیرون آیی؟ گفت که: این امر به دست خدای عز و جل است، اگر بخواهد، مرا بیرون آورد». حضرت صادق علیه السلام فرمود: «پس جبرئیل به یوسف گفت که: خدای- تعالی- به تو می‏فرماید که: مرا به این دعا بخوان، تا تو را از این چاه بیرون آورم. یوسف به جبرئیل گفت که: آن دعا چیست؟ گفت: بگو که: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ … فَرَجاً وَمَخْرَجاً؛ خداوندا! به درستی که من سؤال می‏کنم تو را به اینکه تو را است ستایش. نیست خدایی، مگر تو که بخشاینده، پدیدآورنده آسمان‏ها و زمینی. خداوندِ بزرگواری و نوازش، که صلوات فرستی بر محمد و آل محمد، و آنکه بگردانی از برایم، از آن‏چه من در آن، فرج و بیرون رفتنی بود»، و حضرت علیه السلام فرمود: «بعد از آن، از قصّه او بود، آن‏چه خدا در کتاب خود ذکر فرموده».

راویان