الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۲۰

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن عثمان بن عيسي عن سماعه عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۶۷ از امام صادق (ع) فرمود: چون از امری بترسی بگو: بار خدایا احدی از تو کفایت نکند و توئی که از هر کسی کفایت می‏کنی، از من کفایت کن چنین و چنان را.و در حدیث دیگر است که می‏گوئی: ای که از هر چیز کفایت کنی و چیزی از تو کفایت نکند در آسمان‏ها و زمین، کفایت کن از من آنچه را برای من مهم است از کار دنیا و آخرت و صلی اللَّه علی محمد و آله. و امام صادق (ع) فرمود: هر که بر سلطانی وارد می‏شود که از او می‏ترسد باید بگوید: باللَّه استفتح و باللَّه استنجح و بمحمد اتوجه، بار خدایا سرکشی آن را برایم رام کن و سختی آن را هموار کن زیرا تو محو کنی آنچه را خواهی و نزد تو است دفتر کل. و نیز می‏گوئی: حَسْبِیَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ و امتنع بحول اللَّه و قوّته من حولهم و قوّتهم و امتنع برب الفلق من شرّ ما خلق و لا حول و لا قوة الَّا باللَّه‏ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۴۰ سماعة گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر گاه از پیش آمدی بترسی پس بگو: «اللهم انک لا یکفی منک أحد و أنت تکفی من کل أحد من خلقک فاکفنی کذا و کذا (و بجای کذا و کذا گرفتاری خود را ذکر کند). و در حدیث دیگر است که فرمود: میگوئی: «یا کافیا من کل شی‏ء و لا یکفی منک شی‏ء فی السماوات و الارض، اکفنی ما أهمنی من أمر الدنیا و الآخرة و صلی اللَّه علی محمد و آله». و حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر که بر سلطانی وارد شود که از او ترس دارد پس بگوید: «باللَّه استفتح و باللَّه استنجح و بمحمد صلی اللَّه علیه و آله أتوجه، اللهم ذلل لی صعوبته و سهل لی حزونته فانک تمحو ما تشاء و تثبت و عندک ام الکتاب. و نیز میگوئی: «حَسْبِیَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ‏ و أمتنع بحول اللَّه و قوته من حولهم و قوتهم و أمتنع‏ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ‏ و لا حول و لا قوة الا باللَّه‏». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۰۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عیسی، از سماعه، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «چون از امری بترسی، بگو که: اللَّهُمَّ إِنَّکَ‏ لَا یَکْفِی مِنْکَ أَحَدٌ، وَأَنْتَ تَکْفِی مِنْ کُلِّ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ، فَاکْفِنِی کَذَا وَکَذَا؛ خداوندا! به درستی که تو چنانی که کفایت نمی‏کند از تو کسی، و تو کفایت می‏کنی از هر کسی از آفریدگان خود. پس کفایت کن از من، چنین و چنین». و در حدیث دیگر است که فرمود: «می‏گویی که: یَا کَافِیاً مِنْ کُلِّ شَیْ‏ءٍ، وَلَا یَکْفِی مِنْکَ شَیْ‏ءٌ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، اکْفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ، وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ؛ ای کفایت‏کننده از هر چیزی! و کفایت نمی‏کند از تو چیزی در آسمان‏ها و زمین، کفایت کن از من، آن‏چه در اندوه افکنده از کار دنیا، و صلوات فرست بر محمد و آل او»، و امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «هر که داخل شود بر پادشاهی که از او می‏ترسد، باید که بگوید: بِاللَّهِ أَسْتَفْتِحُ … وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَابِ؛ «به خدا یاری می‏جویم، و به خدا روایی حاجت می‏طلبم، و به محمد صلوات فرستد خدا، بر او و آل او رو می‏آورم. خداوندا! رام گردان از برایم دشواری او را، و آسان گردان از برایم درشتی و ناهمواری او را. پس به درستی که تو محو می‏کنی آن‏چه که خواهی، و ثابت می‏گردانی، و در نزد تو است اصل کتاب»، و نیز بگوید که: حَسْبِیَ اللَّهُ … وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ؛ بس است مرا خدا. نیست خدایی، مگر او. بر او توکل کردم و اوست پروردگار عرش بزرگ، و باز می‏ایستم به نیرومندی خدا و توانایی او، از نیرومندی ایشان و توانایی ایشان. باز می‏ایستم به پروردگار سفیده صبح، از بدی آن‏چه آفریده، و نیست گردیدنی و نه توانایی، مگر به خدا».