حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ لِلْکَرْبِ وَ الْهَمِّ وَ الْحُزْنِ وَ الْخَوْف
کتاب الدعاء
سند
عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن علي بن اسباط عن اسماعيل بن يسار عن بعض من رواه قال قال :
إِذَا أَحْزَنَكَ أَمْرٌ فَقُلْ فِي آخِرِ سُجُودِكَ يَا جَبْرَئِيلُ يَا مُحَمَّدُ يَا جَبْرَئِيلُ يَا مُحَمَّدُ تُكَرِّرُ ذَلِكَ اِكْفِيَانِي مَا أَنَا فِيهِ فَإِنَّكُمَا كَافِيَانِ وَ اِحْفَظَانِي بِإِذْنِ اَللَّهِ فَإِنَّكُمَا حَافِظَانِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۷۱
امام صادق (ع) فرمود: هر گاه امری تو را به اندوه افکنده بگو در آخر سجدهات: یا جبرئیل یا محمد یا جبرئیل یا محمد - آن را تکرار کن- اکفیانی ما انا فیه فانّکما کافیان و احفظانی باذن اللَّه فانّکما حافظان
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۴۲
و آن حضرت علیه السلام فرمود: هر گاه امری تو را باندوه افکند بگو در آخر سجدهات (یا در آخرین سجدهات):
«یا جبرئیل یا محمد، یا جبرئیل یا محمد- و آن را تکرار کن- اکفیانی ما انا فیه فانکما کافیان و احفظانی باذن اللَّه فانکما حافظان».
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۰۵
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از سهل بن زیاد، از علی بن اسباط، از اسماعیل بن یسار، از بعضی از کسانی که او را روایت کردهاند گفت که: گفت: «چون امری به تو رسد، در سجده خود بگو که: یَا جَبْرَئِیلُ یَا مُحَمَّدُ، یَا جَبْرَئِیلُ یَا مُحَمَّدُ؛ «ای جبرئیل! ای محمد! ای جبرئیل! ای محمد!»، و این را مکرّر میکنی و میگویی: اکْفِیَانِی مَا أَنَا فِیهِ؛ فَإِنَّکُمَا کَافِیَانِ، وَاحْفَظَانِی بِإِذْنِ اللَّهِ؛ فَإِنَّکُمَا حَافِظَانِ «۱»؛ کفایت کنید از من آنچه را که من در آنم، پس به درستی که شما کفایتکنندههای منید. و نگاه دارید مرا به رخصت خدا، پس به درستی که شما نگاهداران منید». «۲» ( ۱). در نسخه مطابق برخی از نسخههای کافی آمده:« حافظای» و تغییر مطابق کافی مصحّح میباشد. ( ۲). و در بعضی از نسخ کافی،« کافیانی و حافظانی»، با نون است و آن مخالف قیاس عربیّت است.( مترجم)