الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۲۳

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن محمد بن اعين عن بشر بن مسلمه عن ابي عبد الله ع قال كان علي بن الحسين ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۷۱ از امام صادق (ع) که علی بن الحسین (ع) می‏فرمود: چون این کلمات را بگویم، باک ندارم اگر جن و انس بر علیه من جمع شوند: بسم اللَّه و باللَّه و من اللَّه و الی اللَّه و فی سبیل اللَّه و علی ملة رسول اللَّه‏ ، بار خدایا خود را به تو تسلیم کردم و بس و به سوی تو رو کردم و بس تو را پشتیبانِ خود ساختم و بس و کارم را بس به تو واگذاردم، بار خدایا مرا به ایمان نگهبان باش از پیش رویم و پشت سرم و از سمت راست و چپم و از بالای سر و زیر پایم و از هر سو که هستم، بحول و قوت خود از من دفاع کن زیرا حول و قوتی نباشد جز به تو. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۴۲ حضرت صادق علیه السلام فرمود: که علی بن الحسین علیهما السلام میفرمود: من باکی ندارم چون این کلمات را بگویم اگر جن و انس بر علیه من گرد آیند (و بضرر من اجتماع کنند، و آن کلمات این است): «بسم اللَّه و باللَّه و من اللَّه و الی اللَّه و فی سبیل اللَّه و علی ملة رسول اللَّه صلی الله علیه و آله اللهم الیک أسلمت نفسی و الیک و جهت وجهی و الیک ألجأت ظهری و الیک فوضت أمری اللهم احفظنی بحفظ الایمان من بین یدی و من خلفی و عن یمینی و عن شمالی و من فوقی و من تحتی و من قبلی و ادفع عنی بحولک و قوتک، فإنه لا حول و لا قوة الا بک». و بسند دیگر این حدیث را بهمین نحو روایت کرده. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۰۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از محمد بن اعین، از بشر یا بشیر بن مسلمه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «حضرت علی بن الحسین علیه السلام می‏فرمود که: باک ندارم چون این کلمات را بگویم، اگر انس و جن بر من اجتماع‏ کنند و خواهند که به من ضرر برسانند، و آن کلمات، این است: بِسْمِ اللَّهِ، وَبِاللَّهِ … فَإِنَّهُ لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِکَ؛ به نام خدا، و به خدا، و از خدا، و به سوی خدا، و در راه خدا، و بر کیش فرستاده خدا. خداوندا! به سوی تو تسلیم کردم و سپردم خودم را، و به سوی تو متوجّه ساختم روی خود را، و به سوی تو پناه دادم پشت خود را، و به سوی تو بازگذاشتم. خداوندا! نگاه دار مرا به نگاهداری ایمان از پیش روی من، و از پشت سر من، و از طرف راست من، و از جانب چپ من، و از زبَر من، و از زیر من، و آن‏چه در جانب من است، و باز دار از من به نیرومندی خود، و توانایی خود؛ پس به درستی که نیست نیرومندی و نه توانایی، مگر به تو». محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابن‏ابی‏عمیر، مثل این را روایت کرده است.