→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۲۸
حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ لِلْکَرْبِ وَ الْهَمِّ وَ الْحُزْنِ وَ الْخَوْف
کتاب الدعاء · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن بعض اصحابه عن ابن ابي حمزه قال سمعت علي بن الحسين ع يقول :
لاِبْنِهِ يَا بُنَيَّ مَنْ أَصَابَهُ مِنْكُمْ مُصِيبَةٌ أَوْ نَزَلَتْ بِهِ نَازِلَةٌ فَلْيَتَوَضَّأْ وَ لْيُسْبِغِ اَلْوُضُوءَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ أَوْ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ يَقُولُ فِي آخِرِهِنَّ يَا مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوَى وَ يَا سَامِعَ كُلِّ نَجْوَى وَ شَاهِدَ كُلِ مَلَإٍ وَ عَالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ وَ يَا دَافِعَ مَا يَشَاءُ مِنْ بَلِيَّةٍ وَ يَا خَلِيلَ إِبْرَاهِيمَ وَ يَا نَجِيَ مُوسَى وَ يَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ ص أَدْعُوكَ دُعَاءَ مَنِ اِشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ قَلَّتْ حِيلَتُهُ وَ ضَعُفَتْ قُوَّتُهُ دُعَاءَ اَلْغَرِيقِ اَلْغَرِيبِ اَلْمُضْطَرِّ اَلَّذِي لاَ يَجِدُ لِكَشْفِ مَا هُوَ فِيهِ إِلاَّ أَنْتَ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ فَإِنَّهُ لاَ يَدْعُو بِهِ أَحَدٌ إِلاَّ كَشَفَ اَللَّهُ عَنْهُ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۷۷
از ابن ابی حمزه گوید: علی بن الحسین (ع) میفرمود به پسرش: ای پسر جانم به هر کدام شما مصیبتی رسید و ناگواری رخ داد باید وضوء سازد و وضوی خود را کامل کند سپس دو رکعت یا چهار رکعت نماز بخواند و در آخرش بگوید: یا موضع کلّ شکوی و یا سامع کلّ نجوی و شاهد کلّ ملاء و عالم کلّ خفیّه و یا دافع ما یشاء من بلیته و یا خلیل ابراهیم و نجیّ موسی و یا مصطفی محمد (ص) ادعوک دعاء من اشتدّت فاقته و قلّت حیلته و ضعفت قوّته دعاء الغریق الغریب المضطر الذی لا یجد لکشف ما هو فیه الَّا انت یا ارحم الراحمین
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۴۵
ابن أبی حمزه گوید: از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام شنیدم که بفرزندش میفرمود ای پسر جانم برای هر کدام از شما مصیبتی رسید یا پیش آمد ناگواری اتفاق افتاد، پس وضوء بسازد و باید وضوء کاملی باشد سپس دو رکعت یا چهار رکعت نماز بخواند، سپس در آخر آنها (یعنی در سجده آخر و یا بعد از نماز) بگوید:
«یا موضع کل شکوی و یا سامع کل نجوی و یا شاهد کل ملاء و عالم کل خفیة و یا دافع ما یشاء من بلیة و یا خلیل ابراهیم و یا نجی موسی و یا مصطفی محمد (ص) ادعوک دعاء من اشتدت فاقته و قلت حیلته و ضعفت قوته، دعاء الغریق الغریب المضطر الذی لا یجد لکشف ما هو فیه الا انت یا أرحم الراحمین»
زیرا کسی باین دعا خدا را نخواند جز اینکه خداوند گرفتاریش را برطرف سازد ان شاء اللَّه.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۰۹
علی بن ابراهیم، از پدرش، از بعضی از اصحاب خویش، از ابنابیحمزه روایت کرده است که گفت: شنیدم از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام که به پسرش میفرمود که: «ای فرزند دلبند من! هر که از شما مصیبتی به او برسد، یا نازلهای بر او فرود آید، باید که وضو بسازد و وضو را کامل گرداند، بعد از آن، دو رکعت یا چهار رکعت نماز بگذارد، و در آخر آنها بگوید که: یَا مَوْضِعَ کُلِّ شَکْوی … یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ؛ «ای جای نهادن هر گِله! و ای شنونده هر راز! و ای حاضر هر کرده! و ای دانای هر پنهانی! و ای بازدارنده آنچه خواهد از رنج و سختی ما! ای دوست ابراهیم! و ای همراز موسی! و ای برگزیننده محمد! صلوات فرستد خدا بر او و آل او، میخوانم تو را چون خواندن کسی که سخت شده است درویشی او، و کم است چاره او، و ناتوان شده است توانایی او، چون خواندنی غریب و دورِ در آب فرو رفته ناچاری که نیابد از برای برداشتن آنچه او در آن است، مگر تو. و ای مهربانتر از همه مهربانان!»، پس به درستی که کسی این دعا را نمیخواند، مگر آنکه خدا اندوه او را زائل میگرداند، ان شاء اللَّه».
راویان