الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۳۲

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن الحسين قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۷۹ از حسین گوید: از ابی الحسن (ع) دعائی خواستم و در دنبال آن حضرت بودم، فرمود: اللَّهم انّی اسألک بوجهک الکریم و بعزتک التی لا ترام و بقدرتک التی لا یمتنع منها شی‏ء ان تفعل بی کذا و کذا. گوید در نامه‏ای به خط خودش به من نوشت که بگو: یا من علا فقهر و بطن فخبر، یا من ملک فقدر و یا من یحیی الموتی و هو علی کلّ شی‏ء قدیر صلّ علی محمد و آل محمد و افعل بی کذا و کذا (بجای کذا و کذا حاجت خود را بگوید) سپس بگو: یا لا اله الّا اللَّه ارحمنی بحق لا اله الّا اللَّه ارحمنی. و در رقعه دیگر به من نوشت و دستور داد که بگویم: اللَّهم ادفع عنّی بحولک و قوّتک، اللَّهم انّی اسألک فی یومی هذا و شهری هذا و عامی هذا برکاتک فیها و ما ینزل فیها من عقوبة او مکروه او بلاء فاصرفه عنّی و عن ولدی بحولک و قوّتک انّک علی کلّ شی‏ء قدیر، اللَّهم انّی اعوذ بک من زوال نعمتک و تحویل عافیتک و من فجأة نقمتک و من شرّ کتاب سبق (خدایا به تو پناهم از زوال نعمت و دگرگونی عافیت و از عذاب ناگهانت و از شرّ سرنوشت بد) اللَّهم انّی اعوذ بک من شرّ نفسی و من شرّ کل دابّة انت آخذ بناصیتها انّک علی کلّ شی‏ء قدیر و انّ اللَّه قد احاط بکلّ شی‏ء علماً و احصی کل شی‏ء عددا مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۴۶ حسین گوید: از حضرت ابی الحسن علیه السّلام دعائی خواستم و من پشت سر آن حضرت بودم پس فرمود: «اللهم انی أسألک بوجهک الکریم و اسمک العظیم و بعزتک التی لا ترام و بقدرتک التی لا یمتنع منها شی‏ء ان تفعل بی کذا و کذا» (و بجای تفعل بی کذا و کذا حاجت خود را بگوید). گوید: و در نامه‏ای بخط خودش بمن نوشت که بگو: «یا من علا فقهر و بطن فخبر یا من ملک فقدر و یا من یحیی الموتی و هو علی کل شی‏ء قدیر، صل علی محمد و آل محمد و افعل بی کذا و کذا» (و بجای آن حاجت خود را بگوید) سپس بگو: «یا لا اله الا اللَّه ارحمنی بحق لا اله إلا اللَّه ارحمنی». و در نامه دیگر بمن نوشت و دستور داد که بگویم: «اللهم ادفع عنی بحولک و قوتک، اللهم انی أسألک فی یومی هذا و شهری هذا و عامی هذا برکاتک فیها و ما ینزل فیها من عقوبة او مکروه او بلاء فاصرفه عنی و عن ولدی بحولک و قوتک انک علی کل شی‏ء قدیر، اللهم انی اعوذ بک من زوال نعمتک و تحویل عافیتک، و من فجأة نقمتک و من شر کتاب قد سبق، اللهم انی اعوذ بک من شر نفسی، و من شر کل دابة انت آخذ بناصیتها انک علی کل شی‏ء قدیر، وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً وَ أَحْصی‏ کُلَّ شَیْ‏ءٍ عَدَداً» محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۱۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از حسین روایت کرده است که گفت: دعائی از حضرت امام موسی علیه السلام سؤال نمودم و من در پشت سر آن حضرت بودم؛ پس فرمود: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ … أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَکَذَا؛ خداوندا! به درستی که من سؤال می‏کنم تو را به ذاتت که صاحب کرم است، و نامت که بزرگ است، و به ارجمندیت که آهنگ آن نمی‏شود، و به تواناییت که باز نمی‏ایستد از آن چیزی، که بکنی با من چنین و چنین». و گفت که: حضرت به خطّ خود رقعه‏ای به من نوشت که بگو: «یَا مَنْ عَلَا فَقَهَرَ … وَافْعَلْ بِی کَذَا وَکَذَا؛ «ای کسی که برتری جست! پس غالب شد، و نهان را دانست، پس مطلع شد. ای کسی که مالک شد! پس توانا شد. و ای کسی که زنده می‏گرداند مرده‏ها را، و او بر هر چیزی توانا است، صلوات فرست بر محمد و آل محمد، و بکن با من چنین و چنین»، بعد از آن بگو: یَا لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ارْحَمْنِی، بِحَقِّ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ ارْحَمْنِی؛ ای که نیست خدا، مگر خدا! رحم کن مرا به حق کلمه لا اله الّا اللَّه، رحم کن مرا». و رقعه‏ای دیگر به من نوشت که مرا امر می‏فرمود به اینکه این را بگویم که: «اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنِّی بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ … وَأَحْصی‏ کُلَّ شَیْ‏ءٍ عَدَداً؛ خداوندا! بازدار از من به نیرومندی خود و توانایی خود. خداوندا! به درستی که من سؤال می‏کنم تو را در این روز و در این ماه و آنچه در این سال است برکت‏های تو را در اینها، و آن‏چه فرود می‏آید در اینها از سزا یا ناخوشی یا زحمت. پس بگردان آن را از من و از پدر و مادر من، به نیرومندی خود و توانایی خود. به درستی که تو بر هر چیزی توانایی. خداوندا! به درستی که من پناه می‏برم به تو از نیست شدن نعمت تو، و گردانیدن عافیت تو، و از ناگهانی عقوبت تو، و از بدی نوشته‏ای که به حقیقت پیشی گرفته. خداوندا! به درستی که من پناه می‏برم به تو از بدی نفس خودم، از بدی هر جنبنده‏ای که تو فراگیرنده‏ای موی پیشانی آن را. به درستی که تو بر هر چیزی توانایی. و به درستی که خدا به حقیقت که احاطه کرده است به هر چیزی از روی دانش، و ضبط فرموده است هر چیزی را از روی شماره».