حدیث امام موسى کاظم (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ لِلْکَرْبِ وَ الْهَمِّ وَ الْحُزْنِ وَ الْخَوْف
کتاب الدعاء · روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن بعض اصحابه عن ابراهيم بن حنان عن علي بن سوره عن سماعه قال قال لي ابو الحسن ع :
إِذَا كَانَ لَكَ يَا سَمَاعَةُ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَاجَةٌ فَقُلِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍ فَإِنَّ لَهُمَا عِنْدَكَ شَأْناً مِنَ اَلشَّأْنِ وَ قَدْراً مِنَ اَلْقَدْرِ فَبِحَقِّ ذَلِكَ اَلشَّأْنِ وَ بِحَقِّ ذَلِكَ اَلْقَدْرِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا فَإِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ لَمْ يَبْقَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ مُؤْمِنٌ مُمْتَحَنٌ إِلاَّ وَ هُوَ يَحْتَاجُ إِلَيْهِمَا فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۸۱
از سماعه، گوید: أبو الحسن (ع) به من فرمود: ای سماعه، چون به خدا عز و جل حاجتی داری بگو: بار خدایا از تو خواهم به حق محمد و علی زیرا آنها در نزد تو مقامی ارجمند و قدر و اعتباری بسزا دارند، بحق آن مقام و بحق آن مقدرة که رحمت کن محمد و آل محمد را و با من چنین و چنان کن. زیرا چون روز رستاخیز شود هیچ فرشته مقرّب و پیغمبر مرسل و مؤمنی آزموده نماند جز اینکه بدانها نیاز دارند در آن روز.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۴۷
سماعة گوید: حضرت ابو الحسن (موسی بن جعفر علیهما السلام) بمن فرمود: ای سماعة هر گاه برای تو نزد خدای عز و جل حاجتی است پس بگو:
«اللهم انی أسألک بحق محمد و علی فان لهما عندک شأنا من الشأن و قدرا من القدر، فبحق ذلک الشأن و بحق ذلک القدر ان تصلی علی محمد و آل محمد و ان تفعل بی کذا و کذا»
و بجای تفعل بی کذا و کذا حاجت خود را بگوید) زیرا همانا چون روز قیامت شود هیچ فرشته مقرب و نه پیغمبر مرسل و نه مؤمن آزمایش شده نماند جز آنکه در آن روز بآن دو (یعنی محمد و علی علیهما السلام) نیاز دارند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۱۵
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد، از بعضی از اصحاب خویش، از ابراهیم بن حنان، از علی بن سوره، از سماعه که گفت: امام موسی کاظم علیه السلام به من فرمود که: «هر گاه تو را به سوی خدای عز و جل حاجتی باشد، بگو که: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ ... وَأَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَکَذَا؛ «خداوندا! به درستی که من سؤال میکنم تو را به حقّ محمد و علی؛ پس به درستی که ایشان را در نزد تو شأن و منزلهای است از شأن و قدر عظیمی است از قدر. پس به حقّ آن شأن و به حقّ آن قدر، تو را قسم میدهم که صلوات فرستی بر محمد و آل محمد، و آنکه بکنی با من چنین و چنین»، پس به درستی که چون روز قیامت شود، فرشته مقرّبی نماند و نه پیغمبر مرسلی، و نه مؤمنی که خدا او را آزموده و دلش را گشوده و پر از ایمان نموده، مگر آنکه در آن روز به ایشان احتیاج دارد».