→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۳۶
حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ لِلْکَرْبِ وَ الْهَمِّ وَ الْحُزْنِ وَ الْخَوْف
کتاب الدعاء · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن محمد بن اعين عن قيس بن سلمه عن ابي عبد الله ع قال كان علي بن الحسين ص يقول :
مَا أُبَالِي إِذَا قُلْتُ هَذِهِ اَلْكَلِمَاتِ لَوِ اِجْتَمَعَ عَلَيَّ اَلْجِنُّ وَ اَلْإِنْسُ بِسْمِ اَللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ مِنَ اَللَّهِ وَ إِلَى اَللَّهِ وَ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَسْلَمْتُ نَفْسِي وَ إِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهِي وَ إِلَيْكَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِي وَ إِلَيْكَ فَوَّضْتُ أَمْرِي اَللَّهُمَّ اِحْفَظْنِي بِحِفْظِ اَلْإِيمَانِ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَ مِنْ خَلْفِي وَ عَنْ يَمِينِي وَ عَنْ شِمَالِي وَ مِنْ فَوْقِي وَ مِنْ تَحْتِي وَ مِنْ قِبَلِي وَ اِدْفَعْ عَنِّي بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ فَإِنَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۸۵
از امام صادق (ع) که بارها علی بن الحسین (ع) میفرمود: من باک ندارم هر گاه این کلمات را بگویم از اینکه جن و انس در برابرم گرد آیند: بسم اللَّه و باللَّه و الی اللَّه و فی سبیل اللَّه و علی ملة رسول اللَّه (ص) اللَّهم الیک اسلمت نفسی و الیک وجّهت وجهی و الیک الجأت ظهری و الیک فوّضت امری اللَّهم احفظنی بحفظ الایمان من بین یدی و من خلفی و عن یمینی و عن شمالی و من فوقی و من تحتی و من قبلی و ادفع عنّی بحولک و قوّتک فانّه لا حول و لا قوّة الَّا باللَّه (ترجمه آن گذشت).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۰
حضرت صادق علیه السلام فرمود: که علی بن الحسین علیهما السلام میفرمود: من باکی ندارم چون این کلمات را بگویم اگر جن و انس بر علیه من گرد آیند (و بضرر من اجتماع کنند، و آن کلمات این است):
«بسم اللَّه و باللَّه و من اللَّه و الی اللَّه و فی سبیل اللَّه و علی ملة رسول اللَّه صلی الله علیه و آله اللهم الیک أسلمت نفسی و الیک و جهت وجهی و الیک ألجأت ظهری و الیک فوضت أمری اللهم احفظنی بحفظ الایمان من بین یدی و من خلفی و عن یمینی و عن شمالی و من فوقی و من تحتی و من قبلی و ادفع عنی بحولک و قوتک، فإنه لا حول و لا قوة الا بک».
و بسند دیگر این حدیث را بهمین نحو روایت کرده.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۱۹
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابنابیعمیر، از محمد بن اعین، از قیس بن سلمه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود … (تا آخر آنچه در همین باب گذشت، مگر آنکه در اینجا در سند، به جای بشر بن مسلمه، قیس بن مسلمه و به جای «و لا قوّة الّا بک» در آخر دعا، «الّا باللَّه» است).
راویان