الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۴۱

علي بن ابراهيم عن ابيه و عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن محمد بن اسماعيل جميعا عن حنان بن سدير عن ابيه عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۹۱ از امام باقر (ع) فرمود: چون مرد گرفتار بلائی را دیدی بگو: سپاس از آنِ خدا است که مرا عافیت داده از آنچه تو را بدان گرفتار کرده است و برتری داده مرا به تو و بر بسیاری از کسانی که آفریده- و بگوش او مرسان- مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۲ حضرت باقر علیه السلام فرمود: چون مردی را دیدی که گرفتار بلا شده (بشکرانه اینکه تو بدان‏ بلا گرفتار نشده‏ای) بگو: «الحمد للَّه الذی عافانی مما ابتلاک به و فضلنی علیک و علی کثیر ممن خلق» و نگذار او بشنود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۲۳ علی بن ابراهیم روایت کرده، از پدرش و چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد، از محمد بن اسماعیل و هر دو، از حنان بن سدیر، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «چون کسی را ببینی که بلا به او مستمر شده، بگو که: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی عَافَانِی مِمَّا ابْتَلَاکَ بِهِ، وَفَضَّلَنِی عَلَیْکَ، وَعَلی‏ کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقَ؛ «ستایش مر خدا را است که عافیت داده مرا از آن‏چه آزموده تو را، و زیادتی داده مرا بر تو، و بر بسیاری از آنکه آفریده»، و این را به او مشنوان».