کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۰۱
از سلیمان جعفری گوید: شنیدم أبو الحسن (ع) میفرمود: چون شام کنی و بنگری که خورشید رو به پنهان شدن و پشت
به جهان کردن است بگو: بسم اللَّه و باللَّه و الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً و الحمد للَّه الذی یصف و لا یوصف و یَعلم و لا یعلم، یَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ و اعوذ بوجه اللَّه الکریم و باسم اللَّه العظیم من شرّ ما برأ و ذرأ و من شرّ ما تحت الثری و من شرّ ما بطن و ظهر و من شرّ ما وصفت و ما لم اصف و الحمد للَّه ربّ العالمین . فرمود: این امان است از هر درنده و از شیطان رجیم و نژادش و هر آنچه به دندان گیرد و بگزد و صاحب این ورد و خوانندهاش نباید از دزد و غول بترسد. من به آن حضرت گفتم که: به شکار درنده میروم و شبها در ویرانهها میخوابم و میهراسم. به من فرمود: چون در آئی بگو: به نام خدا در آمدم، و پای راستت را پیش بگذار و هر گاه بیرون آئی پای چپ را پیش نه و نام خدا را ببر که تو بد نخواهی دید
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۸
سلیمان جعفری گوید: از حضرت أبو الحسن علیه السّلام (ظاهرا مقصود حضرت رضا علیه السلام است) شنیدم که میفرمود: چون شام کنی و ببینی که خورشید رو بغروب کردن و پشت کردن است پس بگو:
«بسم اللَّه و باللَّه و الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ صاحبة و لا وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً و الحمد للَّه الذی یصف و لا یوصف و یعلم و لا یعلم، یَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ، و اعوذ بوجه اللَّه الکریم و باسم اللَّه العظیم من شر ما برأ و ذرأ و من شر ما تحت الثری و من شر ما بطن و ظهر و من شر ما وصفت و ما لم أصف و الحمد للَّه رب العالمین»
و فرمود: که این دعا امان است از هر درنده و از شیطان رجیم (رانده شده از درگاه خداوند) و فرزندانش، و از حیوانی که دندان گیرد، یا بگزد، «گوینده این کلمات آنگاه که آن را خواند از دزد و دیو نترسد، گوید: من عرضکردم: که من شکار درنده کنم و شبها که در ویرانهها میخوابم وحشت میکنم؟ بمن فرمود: چون وارد بر ویرانه شوی بگو:
«بسم اللَّه أدخل»
و پای راستت را پیش بنه، و چون بیرون آئی پای چپت را پیش بنه و نام خدا را بر زبان ببر که تو بد نخواهی دید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۳۳
محمد بن یحیی، از احمد بن بکر، از سلیمان جعفری روایت کرده است که گفت: شنیدم از حضرت امام موسی کاظم علیه السلام که میفرمود: «چون شام کنی و بنگری به آفتاب که در کار غروب و پشت کردن باشد، بگو که: بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ ... وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ؛ به نام خدا و به خدا و ستایش مر خدایی است که فرا نگرفته است زنی را و نه فرزندی، و نبود او را شریکی در پادشاهی، و نبود او را صاحباختیار از روی خواری، و تعظیم کن او را، تعظیم کردنی. و ستایش مر خدایی را است که وصف میکند و وصف کرده نمیشود، و میداند و دانسته نمیشود. میداند خیانت چشمها را و آنچه پنهان میکند سینهها. و پناه میبرم به ذات خدا که صاحب کرم است، و به نام خدای بزرگ، از بدی آنچه آفریده و خلق فرموده، و از بدی آنچه در زیر خاک است، و از بدی آنچه نهان شده و هویدا گردیده، و از بدی آنچه وصف کردم و آنچه وصف نکردم. و ستایش مر خدایی را است که پروردگار جهانیان است».
و ذکر فرمود که: «آن ایمنی است از هر درنده و از شیطان راندهشده و فرزندانش، و هر چه به دندان بگزد یا بزند و بگزد. و صاحب این عوذه چون به آن تکلّم کند، از دزد و غولی «۱» نترسد».
سلیمان میگوید که: به آن حضرت عرض کردم که: من صاحب شکارم که درنده را شکار میکنم، و من در شب، در ویرانهها به سر میبرم و شب به روز میآورم و وحشت به هم میرسانم.
حضرت به من فرمود که: «چون خواهی که داخل شوی، بگو: بِسْمِ اللَّهِ أَدْخُلُ، و پای راست خود را داخل کن، و چون بیرون آیی، پای چپت را بیرون کن و خدا را نام ببر، که تو مکروهی را نبینی». ( ۱). و غول- به ضمّ غین-، دیو بیابان است که مردم را در دشت و جنگ از راه بیراه برد و هلاک کند و ترساند. و در صحاح است که: هر چه ناگاه فرو گیرد و هلاک کند، و به فتح اوّل، هلاک کردن است.( مترجم)