الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۶۰

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الْحِرْزِ وَ الْعُوذَة

کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن قتيبه الاعشي قال :

عَلَّمَنِي‏ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ قَالَ قُلْ‏ بِسْمِ اَللَّهِ اَلْجَلِيلِ أُعِيذُ فُلاَناً بِاللَّهِ اَلْعَظِيمِ مِنَ اَلْهَامَّةِ وَ اَلسَّامَّةِ وَ اَللاَّمَّةِ وَ اَلْعَامَّةِ وَ مِنَ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ وَ مِنَ‏ اَلْعَرَبِ‏ وَ اَلْعَجَمِ‏ وَ مِنْ نَفْثِهِمْ وَ بَغْيِهِمْ وَ نَفْخِهِمْ وَ بِآيَةِ اَلْكُرْسِيِ‏ ثُمَّ تَقْرَؤُهَا ثُمَّ تَقُولُ فِي اَلثَّانِيَةِ بِسْمِ اَللَّهِ أُعِيذُ فُلاَناً بِاللَّهِ اَلْجَلِيلِ حَتَّى تَأْتِيَ عَلَيْهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۰۳ از قتیبه اعشی گوید: امام صادق (ع) به من یاد داد که بگو: بسم اللَّه الجلیل‏ پناه دهم فلانی را به خدای بزرگ از شرّ هر گزنده کشنده و هر زهردار و هر چشمِ بد و از سال گرانی و از شرّ جن و انس و عرب و عجم و از دمیدن و از ستم و دست اندازی آنها و از پف کردن آنها و به آیة الکرسی، و سپس آن را می‏خوانی و سپس در بار دوم می‏گوئی: اعیذ فلاناً باللَّه الجلیل‏ … تا به آخر آن. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۹ قتیبه اعشی گوید: حضرت صادق علیه السلام بمن آموخت (که اگر خواستم کسی را تعویذ کنم) فرمود: بگو: «بسم اللَّه الجلیل اعیذ فلانا (و بجای فلان نام آن شخص را بگویم) باللَّه العظیم من الهامة و السامة و اللامة و العامة و من الجن و الانس و من العرب و العجم و من نفثهم و بغیهم و نفخهم و بآیة الکرسی» - و آن را (یعنی آیة الکرسی را) بخوان سپس دوباره میگوئی: «بسم اللَّه اعیذ فلانا باللَّه الجلیل ...» تا بآخر همان (دعای بالا). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۳۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از قتیبه اعشی روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام این را به من تعلیم فرمود که بگو: «بِسْمِ اللَّهِ الْجَلِیلِ ... وَبِآیَةِ الْکُرْسِیِّ؛ «به نام خدای بزرگوار. پناه می‏دهم فلانی را به خدای بزرگ، از جنبنده زمین، از زهردار و چشم بد و عامه، و از پری و آدمی، و از عرب و عجم، و از دمیدن ایشان و ستم ایشان و باد کردن ایشان، به آیةالکرسی». بعد از آن آیة الکرسی را می‏خوانی و در نوبت دویم می‏گویی: بِسْمِ اللَّهِ أُعِیذُ فُلَاناً بِاللَّهِ الْجَلِیلِ؛ «به نام خدا. پناه می‏دهم فلانی را به خدای بزرگوار»، تا همه را بخوانی».

راویان