حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الْحِرْزِ وَ الْعُوذَة
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن قتيبه الاعشي قال :
عَلَّمَنِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ قُلْ بِسْمِ اَللَّهِ اَلْجَلِيلِ أُعِيذُ فُلاَناً بِاللَّهِ اَلْعَظِيمِ مِنَ اَلْهَامَّةِ وَ اَلسَّامَّةِ وَ اَللاَّمَّةِ وَ اَلْعَامَّةِ وَ مِنَ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ وَ مِنَ اَلْعَرَبِ وَ اَلْعَجَمِ وَ مِنْ نَفْثِهِمْ وَ بَغْيِهِمْ وَ نَفْخِهِمْ وَ بِآيَةِ اَلْكُرْسِيِ ثُمَّ تَقْرَؤُهَا ثُمَّ تَقُولُ فِي اَلثَّانِيَةِ بِسْمِ اَللَّهِ أُعِيذُ فُلاَناً بِاللَّهِ اَلْجَلِيلِ حَتَّى تَأْتِيَ عَلَيْهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۰۳
از قتیبه اعشی گوید: امام صادق (ع) به من یاد داد که بگو: بسم اللَّه الجلیل پناه دهم فلانی را به خدای بزرگ از شرّ هر گزنده کشنده و هر زهردار و هر چشمِ بد و از سال گرانی و از شرّ جن و انس و عرب و عجم و از دمیدن و از ستم و دست اندازی آنها و از پف کردن آنها و به آیة الکرسی، و سپس آن را میخوانی و سپس در بار دوم میگوئی: اعیذ فلاناً باللَّه الجلیل
… تا به آخر آن.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۹
قتیبه اعشی گوید: حضرت صادق علیه السلام بمن آموخت (که اگر خواستم کسی را تعویذ کنم) فرمود: بگو:
«بسم اللَّه الجلیل اعیذ فلانا (و بجای فلان نام آن شخص را بگویم) باللَّه العظیم من الهامة و السامة و اللامة و العامة و من الجن و الانس و من العرب و العجم و من نفثهم و بغیهم و نفخهم و بآیة الکرسی»
- و آن را (یعنی آیة الکرسی را) بخوان سپس دوباره میگوئی:
«بسم اللَّه اعیذ فلانا باللَّه الجلیل ...»
تا بآخر همان (دعای بالا).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۳۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از قتیبه اعشی روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام این را به من تعلیم فرمود که بگو: «بِسْمِ اللَّهِ الْجَلِیلِ ... وَبِآیَةِ الْکُرْسِیِّ؛ «به نام خدای بزرگوار. پناه میدهم فلانی را به خدای بزرگ، از جنبنده زمین، از زهردار و چشم بد و عامه، و از پری و آدمی، و از عرب و عجم، و از دمیدن ایشان و ستم ایشان و باد کردن ایشان، به آیةالکرسی».
بعد از آن آیة الکرسی را میخوانی و در نوبت دویم میگویی: بِسْمِ اللَّهِ أُعِیذُ فُلَاناً بِاللَّهِ الْجَلِیلِ؛ «به نام خدا. پناه میدهم فلانی را به خدای بزرگوار»، تا همه را بخوانی».