الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۶۱

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن اسحاق بن عمار قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۰۵ از اسحاق بن عمّار گوید: به امام صادق (ع) گفتم: قربانت، راستی من از عقرب‏ها می‏ترسم، فرمود: به سه ستاره از هفت ستاره بنات النعش بنگر که در کنار میانه آنها اختر کوچکی است نزدیک آن که عرب آن را سها نامند و ما آن را اسلم نامیم هر شب خیره بدان نگاه کن و سه بار بگو: اللَّهم ربّ اسلم، صلّ علی محمد و آل محمد و عجّل فرجهم و سلّمنا . اسحاق گفت: در عمر خود آن را ترک نکردم جز یک بار که در آن یک بار هم عقرب مرا گزید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۹ اسحاق بن عمار گوید: بحضرت صادق علیه السلام عرضکردم: قربانت گردم من از عقربها میترسم، فرمود: بستارگان بنات النعش بسه تای آنها نگاه کن، و ستاره وسطی آنها در کنارش ستاره کوچکی است که عرب آن را «سها» نامند و ما آن را «اسلم» نامیم، و هر شب بدان خیره نگاه کن و سه بار بگو: «اللهم رب أسلم، صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و سلمنا» اسحاق گوید: در تمام عمر خود آن را ترک نکردم جز یک مرتبه که آن بار هم عقرب مرا زد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۳۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از اسحاق بن عمّار روایت کرده است که گفت: به امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: فدای تو گردم! به درستی که من از عقرب‏ها می‏ترسم. فرمود که: «نظر کن به سوی بنات نعش «۱» که ستاره‏های سه‏گانه‏اند. ستاره میانه‏ای از آنها، در پهلویش ستاره‏ای است کوچک که به آن نزدیک است، و عرب آن را سها می‏نامد و ما آن را اسلم می‏نامیم. در هر شب، تیز به سوی آن نظر کن و سه مرتبه بگو که: اللَّهُمَّ رَبَّ أَسْلَمَ، صَلِّ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ، وَسَلِّمْنَا؛ خداوندا! ای پروردگار اسلم! صلوات فرست بر محمد و آل محمد، و شتاب ده فرج و بردن اندوه ایشان را، وسالم بدار ما را». اسحاق گفت که: در روزگار خود این را ترک نکردم، مگر یک مرتبه، و عقرب مرا زد. (۱). بنات نعش کبری، هفت ستاره است و همچنین بنات نعش صغری. چهار ستاره‏ای از آنها نعش است و سه ستاره، بنات. و سُها، ستاره‏ای است خرد در پهلوی ستاره میان از بنات نعش کبری. و بعضی به جای کبری، صغری گفته‏اند، و در قاموس نیز چنین است؛ چه در مادّه «س ه و» می‏گوید که: سها، ستاره‏ای است پنهان در بنات نعش صغری، و در «ق و د» می‏گوید که: ستاره اوّل از بنات نعش صغری که آخر بنات است، قائد است و دویم، عناق و در جانب آن، قائد کوچکی هست و دویم آن، عناق است و در پهلویش صیدق است و آن سها است، و در مادّه «ع ن ق» می‏گوید که: عناق- بر وزن سحاب-، ستاره میان از بنات نعش است، و در «ق و د» ذکر شد و در «ص د ق» می‏گوید که: صیدق- بر وزن صیقل-، امین است و قطب، و در «ق و د» شرح شد و در «ح و ر» می‏گوید که: حَوَر به تحریک ستاره سیم است از بنات نعش صغری، و در «ق و د» شرح شد و این غلط و اشتباه است. و در بعضی از لغات معتبره مذکور است که سها- به اوّل مضموم-، ستاره‏ای است خرد نزدیک بنات النّعش کبری، که مردمان روشنایی چشم را بدان امتحان کنند. و در شرح عدّه‏ای لغت که از همه لغات اعتبارش بیشتر است و در نظر حقیر از همه بهتر، مذکور است که بنات نعش صغری را دبّ اصغر می‏نامند؛ یعنی خرس کوچک‏تر، و بنات نعش کبری را دبّ اکبر می‏نامند؛ یعنی خرس بزرگ‏تر، و ستاره‏ای را که در پهلوی نعش از کبری در آید، حور گویند، و میانه را عناق، و اوّل آنها را قائد، و ستاره خردی را که با اوسط است، سها و صیدق گویند، و علاوه بر این، آنجا که عیان است، چه حاجت به بیان است. و آنچه صاحب قاموس گفته در باب ستاره آخر، بنات نعش صغری، که آن را قائد می‏گویند، مشهور، و نامش جُدَّیِ- به ضمّ جیم و فتح دال و تشدید یاء- است که مصغّر جدی- به فتح جیم و سکون دال و تخفیف یاء- است؛ یعنی بزغاله. (مترجم)