الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۱۷

ابو علي الاشعري عن محمد بن سالم عن احمد بن النضر عن عمرو بن شمر عن جابر عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۹۳ از جابر که امام باقر (ع) فرمود: قرآن روز قیامت در بهترین صورتی می‏آید و به مسلمانان گذر می‏کند و می‏گویند: این مرد از ما است و از آنها بگذرد و نزد پیغمبران آید و آنها هم می‏گویند: او از ما است، و از آنها نزد فرشته‏های مقرّب می‏گذرد و آنها هم می‏گویند: او از ما است، تا به درگاه ربّ العزة عز و جل می‏رسد و می‏گوید: پروردگارا! فلان پسر فلان است که من در دنیا روزهای گرمش را به تشنگی کشاندم و شبهای او را بی‏خواب کردم و فلان پسر فلان است که نه روز او را به تشنگی کشاندم و نه شبش را بی‏خواب کردم، پس خدا تبارک و تعالی می‏فرماید: آنها را به بهشت بر و هر کدام را در مقام خود جای بده و قرآن برخیزد و قرآنیان دنبال او بروند و او می‏گوید به هر مؤمنی: قرآن بخوان و بالا برو، فرمود: هر کدام قرآن می‏خوانند و بالا می‏روند تا هر مردی به درجه خود می‏رسد که برای او مقرر شده است و در آن منزل می‏گیرد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۰۲ حضرت باقر علیه السلام فرمود: روز قیامت قرآن ببهترین صورت بیاید و بر مسلمین گذر کند آنها گویند: این مرد از ما است، از آنان بگذرد و نزد پیمبران آید، آنها نیز گویند: از ما است، از آنها نیز بگذرد و نزد فرشتگان مقرب آید آنان هم گویند: از ما است، تا اینکه بدرگاه پروردگار عزت رسد و بگوید: پروردگارا فلان کس پسر فلان را من در دنیا روزهای گرمش را بتشنگی کشانده و شبهایش را به بیداری، و فلان کس پسر فلان را نه روزهایش را به تشنگی بردم و نه شبش را به بیداری، پس خدای تبارک و تعالی فرماید: آنان را ببهشت ببر و در جایگاههای خودشان جای ده، پس قرآن برخیزد و آنان نیز دنبالش بروند، و بهر مؤمنی بگوید: قرآن بخوان و بالا برو، حضرت فرمود: پس هر کدام قرآن میخوانند و بالا میروند تا هر مردی از آنها بمنزلی که برای او مقرر شده برسد و در آن فرود آید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۱۱ ابو علی اشعری، از محمد بن سالم، از احمد بن نضر، از عمرو بن شمر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «قرآن در روز قیامت می‏آید، در نیکوترین صورتی که به سوی آن نظر شده باشد. پس به مسلمانان می‏گذرد، و ایشان می‏گویند که: اینک، مردی است از ما. بعد از آن، از ایشان درمی‏گذرد و می‏رود به جانب پیغمبران. پس می‏گویند که: او از ما است. بعد از آن، از ایشان درمی‏گذرد و می‏رود به سوی فرشتگان مقرّب، و ایشان می‏گویند که: او از ما است، تا آنکه منتهی می‏شود به سوی حضرت ربّ العزّت، و عرض می‏کند که: ای پروردگار من! فلان، پسر فلان، ساعت‏های بسیار گرم، او را تشنه گردانیدم، و شبش را بیدار کردم (یعنی در روزهای گرم او را روزه‏دار گردانیدم، و در شب‏ها او را بیدار ساختم) در دار دنیا، و فلان، پسر فلان، ساعت‏های بسیار گرم، او را تشنه نساختم، و شبش را بیدار نکردم (یعنی به سبب من روزها را روزه نگرفت، و در شب‏ها برنخاست). پس خدای- تبارک و تعالی- می‏فرماید که: ایشان را در بهشت داخل گردان، بر اندازه منزل‏های ایشان پس قرآن برمی‏خیزد و روان می‏شود، و [ایشان‏] در پی او می‏روند. بعد از آن، به مؤمن می‏گوید که: بخوان و بالا رو». و حضرت فرمود: «پس می‏خواند و بالا می‏رود، تا آنکه هر مردی از ایشان، به منزل خویش که به او اختصاص دارد، می‏رسد، و در آن فرود می‏آید».