الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۱۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن صفوان عن ابن مسكان عن محمد بن الوراق قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۶۷ از محمد بن وراق گوید: کتابی را که قرآن در آن بود و با آب طلا مهرگزاری و عشرگزاری شده بود، به امام صادق (ع) عرضه نمودم و در آخرش یک سوره قرآن با آب طلا نوشته بود که به آن حضرت وانمودم، هیچ عیب و نکوهشی از آن نکرد جز از نوشتن قرآن با آب طلا و فرمود: خوش ندارم که قرآن جز با مرکّب سیاه نوشته شود که اول بار نوشته شده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۳۷ محمد بن وراق گوید: کتابی را که در آن قرآنی بود و آن قرآن با آب طلا مهر خورده بود و عشرگذاری شده بود، و در پایان آن نیز یک سوره با آب طلا نوشته شده بود من آن قرآن را بحضرت صادق علیه السّلام عرضه نموده و نشان دادم (و مقصود این بود که بدانم آیا با آب طلا نوشتن و مهرگذاری آن عیبی دارد یا نه؟) پس آن حضرت در چیزی از آن عیبی نگرفت جز در نوشتن قرآن را با آب طلا و فرمود: خوش ندارم که قرآن جز با مرکب سیاه نوشته شود چنانچه اول بار نوشته شده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۷۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از صفوان، از ابن مسکان، از محمد بن ورّاق روایت کرده است که گفت: نوشته‏ای را بر حضرت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم، که در آن قرآنی بود که مختّم و معشّر بود به طلا «۲»، و در آخرش یک سوره به طلا نوشته شده بود. پس آن را به آن حضرت نمودم، و چیزی را از آن یا در آن را عیب نفرمود، مگر نوشتن قرآن را به طلا، و فرمود که: «مرا خوش نمی‏آید که قرآن نوشته شود، مگر به سیاهی [/ مرکب‏]، چنان که در اوّل مرتبه نوشته شده [است‏]» «۳». ( ۲). یعنی مهرهای طلا بر آن نقش کرده بودند، چنان که در حواشی قرآن می‏بینی، یا بر سر هر آیه‏ای از آن، آیه‏ای طلاگذاشته، و عشرهای آن را به طلا نوشته بودند. و بعضی در ترجمه این عبارت گفته‏اند که: خمسش و عشرش را به طلا نقش کرده بودند.( مترجم) ( ۳). و بعضی گفته‏اند: یعنی نوشتن‏[ قرآن به وسیله‏] امیرالمؤمنین علیه السلام، نه نوشتن عثمان.( مترجم)