الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۲۱

حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم‏‏ بَابُ النَّوَادِرِ

کتاب فضل العلم · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الوشا عن ابان عن ميمون القداح قال قال لي ابو جعفر ع :

اِقْرَأْ قُلْتُ مِنْ أَيِّ شَيْ‏ءٍ أَقْرَأُ قَالَ مِنَ اَلسُّورَةِ اَلتَّاسِعَةِ قَالَ فَجَعَلْتُ أَلْتَمِسُهَا فَقَالَ اِقْرَأْ مِنْ‏ سُورَةِ يُونُسَ‏ قَالَ فَقَرَأْتُ‏ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا اَلْحُسْنى‏ََ وَ زِيََادَةٌ وَ لاََ يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لاََ ذِلَّةٌ قَالَ قَالَ‏ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ إِنِّي لَأَعْجَبُ كَيْفَ لاَ أَشِيبُ إِذَا قَرَأْتُ‏ اَلْقُرْآنَ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۷۳ از میمون قداح گوید: امام باقر (ع) به من فرمود: بخوان، گفتم: از چه بخوانم؟ فرمود: از سوره نهم، گوید: من شروع به جستجوی آن کردم، فرمود: از سوره یونس بخوان، من این آیه را خواندم (۲۶ سوره یونس): «برای آن کسانی که خوش رفتاری کردند خوشی است و بیش از آن و دژم نسازد چهره آنها را تیرگی و خواری» فرمود که: رسول خدا (ص) فرموده است: راستی که من در عجبم که مویم سپید نمی‏شود چون قرآن را می‏خوانم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۴۲ میمون قداح گوید: حضرت باقر علیه السّلام بمن فرمود: بخوان، عرضکردم: از چه بخوانم؟ فرمود: از سوره نهم، گوید: من شروع بجستجوی آن کردم فرمود: از سوره یونس بخوان گوید: پس من این آیه را خواندم: لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنی‏ وَ زِیادَةٌ وَ لا یَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ (آیه ۲۶) فرمود: رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرموده: که راستی من در شگفتم که چگونه هنگامی که قرآن میخوانم مویم سپیده نشود؟. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۸۱ حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از وشّاء، از ابان بن میمون قدّاح روایت کرده است که گفت: امام محمد باقر علیه السلام به من فرمود که: «بخوان». عرض کردم که: چه چیز بخوانم؟ فرمود که: «از سوره نهم». راوی می‏گوید که: پس شروع کردم که این سوره را طلب کنم تا بدانم که کدام سوره است یا در کجا است. فرمود که: «از سوره یونس بخوان». پس من این را خواندم که: «لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنی‏ وَ زِیادَةٌ وَ لا یَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ» «۲». فرمود که: «تو را بس است»، و فرمود که: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: من تعجّب می‏کنم که چگونه پیر نمی‏شوم چون قرآن را می‏خوانم». و ترجمه آیه این است که: «از برای آنان که نیکی کردند (یعنی ایمان آوردند و عمل صالح کردند، و از نواهی دوری نمودند و راه حق [را] از دست ندادند) مثوبت [/ پاداش‏] نیکو یا نیکوتر است (که آن نِعَم دارالسّلام «۳» است) و افزونی از پاداش که به طریق کرامت عطا فرماید، و نپوشد روی‏های ایشان را گردی و غباری و نه خواری» (یعنی روی‏های ایشان با کمال طراوت و نهایتِ نِضارت [/ خرمی‏] باشد، و اثر خواری و مذلّت بر [چهره و] بشره ایشان نباشد). ( ۲). یونس، ۲۶. ( ۳). یعنی نعمت‏های جاوید بهشت.

راویان