الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۳۴

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن معاويه بن وهب قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۸۵ از معاویة بن وهب گوید: به امام صادق (ع) گفتم: چگونه سزاوار است که ما با قوم خود و مردمی که با آنها معاشرت داریم و هم مذهبِ ما نیستند عمل کنیم؟ فرمود: به امامانِ خود که از آنها پیروی می‏کنید نگاه کنید و آن کار را که آنها را می‏کنند، بخدا سوگند که امامان شما بیمارانِ آنها را عیادت می‏کنند و به جنازه‏های آنها حاضر می‏شوند و بر سود و زیانِ آنها گواهی می‏دهند و امانتِ آنها را به آنها می‏پردازند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۴۸ معاویة بن وهب گوید: بحضرت عرضکردم: چگونه شایسته است برای ما که با قوم خود (یعنی شیعیان) و مردمانی که با ما آمیزش دارند و شیعه نیستند رفتار کنیم؟ فرمود: نگاه کنید به پیشوایان خود آنان که از آنها پیروی کنید و هر طور آنها رفتار کنند شما نیز همان طور رفتار کنید، بخدا سوگند آنها عیادت بیمارانشان را میکنند، و بر سر جنازه‏هاشان حاضر گردند و بسود و زیان آنها گواهی دهند و امانتهای آنها را بآنها رد کنند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۹۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از معاویة بن وهب روایت کرده است که گفت: به آن حضرت عرض کردم که: چگونه ما را سزاوار است که بکنیم در آنچه میان ما است و میان قوم ما، و میان شرکای ما و کسانی که به هم آمیخته‏ایم از مردمان، از آنان که بر امر ما نیستند، و مذهب و طریقه ما را ندارند؟ و به چه وضع با ایشان رفتار باید بکنیم؟ فرمود که: «نظر می‏کنید به سوی پیشوایان خویش که به ایشان اقتدا می‏نمایید؛ پس آنچه ایشان می‏کنند، شما نیز می‏کنید. به خدا سوگند که ایشان، بیماران ایشان را عیادت می‏کنند، و به جنازه‏های ایشان حاضر می‏شوند، و شهادت را ادا می‏نمایند؛ خواه به ایشان نفع داشته باشد، و خواه ضرر، و امانت را به ایشان می‏رسانند».