الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۱۸

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابن فضال عن جعفر بن يونس عن داود بن الحصين قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۳۹ از داود بن حصین، گوید: ما جمعی در حضور امام صادق (ع) بودیم و من تا ۱۴ مرد را در اطاق بر شمردم، امام صادق (ع) عطسه زد و کسی از حاضران سخنی نگفت، امام فرمود: آیا تسمیت نگوئید؟ آیا جواب عطسه ندهید؟ (تسمیت گوئید، باید جواب عطسه را بگوئید خ ل) از حق مؤمن بر مؤمن این است که هر گاه بیمار شد، او را عیادت کند، و هر گاه مرد، بر سر جنازه‏اش حاضر شود، و هر گاه عطسه زد، او را تسمیت گوید (به او گوید: یرحمک اللَّه) و هر گاه از او دعوت کرد، بپذیرد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۷۳ داود بن حصین گوید: نزد حضرت صادق علیه السلام بودیم و من شمردم چهارده نفر در آن اطاق بودند پس حضرت صادق علیه السلام عطسه زد و یکنفر از آن گروه سخنی نگفت، حضرت صادق علیه السلام فرمود: آیا جواب عطسه را ندهید؟ آیا جواب عطسه را نگوئید؟ از حقوق مؤمن بر مؤمن اینست که چون بیمار شد عیادتش کند، و چون بمیرد بر سر جنازه‏اش حاضر شود، و چون عطسه زند جواب عطسه‏اش را بگوید، و چون او را دعوت کند بپذیرد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۳۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن فضّال، از جعفر بن محمد، از یونس، از داود بن حصین که گفت: در نزد امام جعفر صادق علیه السلام بودم، و در آن حجره بیست و چهار مرد را احصا نمودم و شمردم، بیست و چهار کس بودند. پس حضرت صادق علیه السلام عطسه کرد و هیچ‏یک از آن گروه هیچ نگفت. حضرت صادق علیه السلام فرمود: «چرا تسمیت و دعا نمی‏کنید. از جمله حقّ مؤمن بر مؤمن (و بنابر بعضی از نسخ کافی، آنچه واجب است از برای مؤمن بر مؤمن)، چون بیمار شود، آن است که او را عیادت کند، و چون بمیرد، آن است که در جنازه‏اش حاضر شود، و چون عطسه کند، آن است که او را تسمیت کند- یا فرمود که: او را تشمیت کند- (و هر دو دعا است به خیر و برکت، چنان که معلوم شد)، و چون او را بخواند، آن است که او را اجابت کند».