حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة بَابُ حَقِّ الْجِوَارِ
کتاب العشرة
سند
و في روايه اخري قال :
فَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ يَعْقُوبُ ع يُنَادِي مُنَادِيهِ كُلَّ غَدَاةٍ مِنْ مَنْزِلِهِ عَلَى فَرْسَخٍ أَلاَ مَنْ أَرَادَ اَلْغَدَاءَ فَلْيَأْتِ إِلَى يَعْقُوبَ وَ إِذَا أَمْسَى نَادَى أَلاَ مَنْ أَرَادَ اَلْعَشَاءَ فَلْيَأْتِ إِلَى يَعْقُوبَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۷۷
و در روایت دیگری است که فرمود: پس از آن شیوه چنین شد که هر چاشتگاه، جارجی یعقوب از منزل او تا مسافت یک فرسخ جار میکشید که: هر کس چاشت خواهد، به خانه یعقوب آید، و در شامگاه هم جار میزد که: هر کس شام خواهد، به خانه یعقوب آید.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۱
و در روایت دیگری است که یعقوب علیه السلام پس از آن (وحی) همیشه از منزلش در هر چاشتگاه تا سر یک فرسنگی جار میزدند: که هر کس چاشت خواهد بخانه یعقوب آید و در شامگاه هم جار میزدند: که هر کس شام خواهد نزد یعقوب آید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۶۷
و در روایت دیگر فرمود که: «پس یعقوب علیه السلام بعد از آن، چنان بود که منادیش در هر بامداد از منزلش بر سر فرسخ ندا در میداد که: بدانید و آگاه باشید! که هر که چاشت میخواهد، باید که به نزد یعقوب علیه السلام آید. و چون شام میکرد، ندا در میداد که: بدانید و آگاه باشید! که هر که شام میخواهد، باید که به نزد یعقوب علیه السلام آید».