الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۳۰۱

ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن محمد بن اسماعيل عن حنان بن سدير عن ابيه عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۸۱ از امام باقر (ع)، فرمود: مردی نزد پیغمبر (ص) آمد و به او از آزار دادن همسایه‏اش شکایت کرد، رسول خدا (ص) به او فرمود: صبر کن، سپس باز آمد و شکایت کرد و فرمود: صبر کن، بار سوم باز آمد و شکایت کرد، پیغمبر (ص) به آن مرد شاکی فرمود: روز جمعه بامدادانی که مردم برای نماز جمعه می‏روند، اثاث خانه خود را بر سر راه آور تا هر کس به نماز جمعه می‏رود، آن را بنگرد و چون از تو پرسند، به آنها وضع خود را گزارش بده، فرمود: چنین کرد و همسایه آزار دهنده‏اش آمد و به او گفت: اثاث خود را برگردان، من با خدا برای تو عهد می‏کنم که به آزار تو باز نگردم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۲ حضرت باقر علیه السلام فرمود: مردی نزد پیغمبر (ص) آمد و از آزار همسایه‏اش باو شکایت کرد، رسول خدا (ص) باو فرمود: صبر کن، سپس بار دوم خدمتش آمد (و شکایت کرد) پیغمبر (ص) باو فرمود: صبر کن، سپس بار سوم آمد و باز شکایت کرد، حضرت باو فرمود: چون روز جمعه شود آنگاه که مردم برای نماز جمعه میروند اثاثیه خانه‏ات را سر کوچه و راه مردم بیار تا هر که بنماز جمعه میرود ببیند، و چون از تو پرسند (که برای چه این کار را کرده‏ای) جریان را بآنها بگو، فرمود: آن مرد این کار را کرد، پس آن همسایه که آزارش میداد پیش او آمد و گفت: اثاثیه‏ات را بخانه باز گردان من با خدا عهد میکنم که دیگر ترا آزار نکنم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۶۹ ابو علی اشعری، از محمد بن عبد الجبّار، از محمد بن اسماعیل، از حنان بن سدیر، از پدرش، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «مردی [نزد] پیغمبر صلی الله علیه و آله آمد و در نزد آن حضرت از همسایه‏اش شکایت و گله کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله به او فرمود که: صبر کن.بعد از آن، دوباره به خدمت آن حضرت آمد و پیغمبر صلی الله علیه و آله به او فرمود که: صبر کن. بعد از آن، سه‏باره به سوی آن حضرت برگشت واز آن همسایه شکایت کرد. پیغمبر صلی الله علیه و آله به آن مرد که شکایت کرده بود، فرمود که: چون هنگام رفتن مردم به سوی نماز جمعه شود، رَخْت و مایحتاج خانه‏ات را بیرون آور، به سوی راه و در راه بگذار، تا آنکه هر کس به سوی نماز جمعه می‏رود، آن را ببیند، و چون از تو بپرسند، ایشان را خبر ده». حضرت باقر علیه السلام‏ فرمود که: «آن مرد چنین کرد؛ پس همسایه‏اش که او را اذیّت می‏کرد، به نزد او آمد و به او گفت که: متاع خود را برگردان؛ پس از برای تو است خدا بر من، و نذر کردم که برنگردم به سوی آنچه می‏کردم».