حدیث حضرت محمد (ص) درباره همسايه
روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
عنه عن محمد بن عبد الجبار عن محمد بن اسماعيل عن عبد الله بن عثمان عن ابي الحسن البجلي عن عبيد الله الوصافي عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :
مَا آمَنَ بِي مَنْ بَاتَ شَبْعَانَ وَ جَارُهُ جَائِعٌ قَالَ وَ مَا مِنْ أَهْلِ قَرْيَةٍ يَبِيتُ وَ فِيهِمْ جَائِعٌ يَنْظُرُ اَللَّهُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۸۱
امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: به من ایمان ندارد کسی که سیر بخوابد و همسایهاش گرسنه باشد.
فرمود: اهل یک آبادانی نباشند که شب گذارنند و میان آنها گرسنهای باشد و خدا روز قیامت بدانها نظر رحمت کند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۹۳
و نیز فرمود علیه السلام: که رسول خدا (ص) فرموده: بمن ایمان ندارد کسی که سیر بخوابد و همسایهاش گرسنه باشد، و فرمود: اهل یک آبادی که شب را بگذرانند و در ایشان گرسنهای باشد روز قیامت خداوند بآنها نظر رحمت نیفکند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۷۱
از او، از محمد بن عبد الجبّار، از محمد بن اسماعیل، از عبداللَّه بن عثمان، از ابو الحسن بجلی، از عبیداللَّه وصّافی، از امام محمد باقر علیه السلام روایت است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: ایمان به من نیاورده کسی که شب به روز آورد، در حالی که سیر باشد، و همسایهاش گرسنه باشد». و فرمود که: «مردم هیچ دهی نیستند که گرسنهای در میان ایشان شب به روز آورد، و خدا در روز قیامت به سوی ایشان نظر کند» «۱». ( ۱). و مراد از نظر خدا، الطاف خاصه او است که شامل حال این کس گرداند.( مترجم)