کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۸۳
رسول خدا (ص) فرمود: خدا عز و جل فرماید: به راستی من دنیا را میان بندههایم برای قرض نهادم، پس هر که یک قرضی از آن به من بدهد به هر واحدش ده تا هفتصد برابر و هر چه خواهم به او عوض دهم و هر که به من قرض ندهد و بیاختیار از او بگیرم و بر آن صبر کند، سه خصلت به او بدهم که اگر یکی از آنها را به فرشتههای خودم بدهم خشنود شوند بدان از من.
(راوی) گوید: سپس امام صادق (ع) قول خدا عز و جل را خواند (۱۷۵ سوره بقره): «آن کسانی که چون مصیبتی بدانها رسد گویند إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ (۱۷۶) بر آنان است رحمتها از پروردگارشان (این یک خصلت) و رحمتی (این دو خصلت) و آنانند هدایت شده (سه خصلت)» سپس امام صادق (ع) فرمود: این از آن کسی است که خدا چیزی بیاختیار از او گرفته است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۴۷
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: خدای عز و جل فرماید: من دنیا را میان بندگانم برای اینکه بمن قرض دهند قرار دادم [قطعه قطعه کردم و میان آنها تقسیم نمودم] پس هر که از آن بمن قرضی دهد (مانند صدقه و هدیه و صله بامام) بهر واحدش ده تا هفتصد برابر و آنچه خواهم عطا کنم. و هر که بمن قرض ندهد و چیزی از او بر خلاف میلش بگیرم و او صبر کند سه خصلت باو دهم که اگر یکی از آنها را بفرشتگانم دهم. از من راضی شوند، سپس امام صادق علیه السّلام این قول خدای عز و جل را تلاوت فرمود «آنها که چون مصیبتی بدیشان رسد، گویند: ما متعلق بخدائیم و بسوی او باز میگردیم، برای آنها رحمتهائی از پروردگارشانست ۱۵۶ سوره ۲» این یکی از آن ۳ خصلت است و «رحمت» دومی آنها و «ایشانند هدایتشدگان» سومی آنهاست.
امام صادق علیه السّلام فرمود: این برای کسی است که خدا چیزی را از او بر خلاف میلش بگیرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۵۳
ابوعلّی اشعری، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از اسحاق بن عمّار و عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
خدای عز و جل فرمود که: من دنیا را در میان بندگان خویش به قرض قرار دادم؛ پس هر که از آن چیزی به من قرض دهد، او را به هر یکی ده عطا کنم تا هفتصد چندان و آنچه از آن خواسته باشم، و هر که از آن چیزی به من قرض ندهد و به جبر چیزی از او بگیرم، سه خصلت به او عطا کنم که اگر یکی از آنها را به فرشتگان خویش عطا کنم، هر آینه به آن از من راضی شوند».
راوی میگوید: پس حضرت صادق علیه السلام قول خدای عز و جل را تلاوت فرمود که: «الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ* أُولئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ» حضرت فرمود که: «این یک خصلت است از سه خصلت». و «رُحْمَةٌ» حضرت فرمود: «این دو خصلت». «وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ» «۱» حضرت فرمود: «این سه خصلت».
بعد از آن فرمود که: «این از برای کسی است که خدا به جبر از او چیزی را فرا گرفته باشد». و ترجمه آیه این است که: مژده ده صبرکنندگان را؛ یعنی: آنان که چون مصیبتی به ایشان رسد میگویند: ...، تا آخر آنچه پیش از این مذکور شد. __________________________________________________
(۱). بقره، ۱۵۶ و ۱۵۷.