الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۸۱

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الوشا عن حماد بن عثمان قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۹۵ از حماد بن عثمان، گوید: امام صادق (ع) از مسجد بیرون شد و مرکوب او گم شده بود، فرمود: اگر خدا آن را به من برگرداند، شکرِ خدا بگزارم چنانچه شایسته شکر او است. گوید: درنگی نشد که مرکوب او را آوردند، آن حضرت فرمود: الحمد للَّه. گوینده‏ای بدو گفت: قربانت، نفرمودید که شکر خدا گزارم چنان که شایسته شکر او است؟ امام صادق (ع) فرمود: نشنیدی که گفتم: الحمد للَّه؟ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۲ امام صادق علیه السّلام از مسجد بیرون آمد، دید مرکوبش گم شده است. فرمود: اگر خدا آن را بمن برگرداند، حق شکرش را میگزارم. چیزی نگذشت که آن را آوردند. امام فرمود: الحمد للَّه شخصی عرضکرد: قربانت مگر نفرمودی حق شکر خدا را میگزارم؟ فرمود: مگر نشنیدی گفتم الحمد للَّه (یعنی با گفتن همین کلمه حق شکرگزاری خدا انجام می‏شود). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۶۳ حسین بن محمد، از معلیّ بن محمد، از وشّاء، از حمّاد بن عثمان روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام از مسجد بیرون آمد و اسب آن حضرت گم شده بود. فرمود که: «اگر خدا آن را به من برگرداند، خدا را شکر می‏کنم چنان که حقّ شکر او باشد». راوی می‏گوید که: درنگی نفرمود که آن اسب را به خدمتش آوردند. فرمود: «الحمد اللَّه». کسی به آن حضرت عرض کرد که: فدای تو گردم! آیا نفرمودی که خدا را شکر می‏کنم‏ چنان که حقّ شکر او باشد. حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «آیا از من نشنیدی که گفتم: الحمد اللَّه؟!».