الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۸۳

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن ابي ايوب الخزاز عن ابي بصير عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۹۷ از امام باقر (ع) که: چون نگاه تو به گرفتاری افتاد، چنانچه به او نشنوانی سه بار بگو: حمد خدا را که مرا عافیت داد از آنچه تو را بدان گرفتار کرد و اگر می‏خواست می‏کرد، هر که چنین گوید: خدا او را هرگز گرفتار نکند بدان بلا. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۵۳ امام باقر علیه السّلام فرمود: چون شخص گرفتار و دردمندی را دیدی، بنحوی که او نشنود (و دل شکسته نگردد) سه بار بگو: حمد خدائی را که مرا از آنچه ترا مبتلی ساخته معاف داشت و اگر میخواست میکرد، سپس فرمود: هر که این را بگوید آن بلا باو نرسد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۶۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از ابوایّوب خزّاز، از ابوبصیر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «چون نظر کنی به کسی که به ناخوشی مبتلا شده باشد، سه‏مرتبه می‏گویی، بی‏آنکه به او بشنوانی: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی عافانی مِمَّا ابْتَلاکَ بِهِ و لَوْ شآء فَعَلَ؛ یعنی: «حمد از برای خدایی که مرا عافیت داده، از آن‏چه تو را به آن مبتلی ساخته، و اگر می‏خواست با من چنین می‏کرد». و حضرت فرمود که: «هر که این را بگوید هرگز آن بلاء به او نرسد».