الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۵۰

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ کَظْمِ الْغَيْظ

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عنه عن محمد بن سنان عن ثابت مولي ال حريز عن ابي عبد الله ع قال :

كَظْمُ اَلْغَيْظِ عَنِ اَلْعَدُوِّ فِي دَوْلاَتِهِمْ تَقِيَّةً حَزْمٌ لِمَنْ أَخَذَ بِهِ‏ وَ تَحَرُّزٌ مِنَ اَلتَّعَرُّضِ لِلْبَلاَءِ فِي اَلدُّنْيَا وَ مُعَانَدَةُ اَلْأَعْدَاءِ فِي دَوْلاَتِهِمْ وَ مُمَاظَّتُهُمْ‏ فِي غَيْرِ تَقِيَّةٍ تَرْكُ أَمْرِ اَللَّهِ‏ فَجَامِلُوا اَلنَّاسَ يَسْمَنْ ذَلِكَ لَكُمْ عِنْدَهُمْ‏ وَ لاَ تُعَادُوهُمْ فَتَحْمِلُوهُمْ عَلَى رِقَابِكُمْ‏ فَتَذِلُّوا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۳۳ از امام صادق (ع) فرمود: فرو خوردن خشم از دشمن هنگام تسلط او تقیه است با دور اندیشی نسبت به هر که بدان کار کند و کناره کردن از تعرض بر بلاء است در دنیا و از عنادورزی با دشمنان هنگام تسلط آنان، و سخت‏گیری با آنها در هنگام تسلطشان، بی‏مراعات تقیه ترک دستور خدا است، با مردم سازشکاری و خوش رفتاری کنید تا این نزد آنان برای شما فربهی و بهی آورد و با آنها ستیزه نکنید تا آنان را بر خود وادار سازید و به گردن خود سوار کنید و خوار شوید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۰ امام صادق علیه السّلام فرمود: فرو خوردن خشم از دشمن در زمان دولت و اقتدار آنها، تقیه و احتیاطی است برای کسی که دوراندیشی کند، و بمعرض بلای دنیا درنیاید، و مخاصمه نمودن و دشنام دادن دشمنان در زمان اقتدار آنها بدون مراعات تقیه، ترک دستور خداست، پس با مردم مدارا کنید تا عمل شما نزد آنها بزرگ و فربه شود [از شما به نیکی یاد کنند] و با آنها دشمنی مکنید که بر گردن خود سوارشان کنید و خوار و زبون گردید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۹۳ از او، از محمد بن سنان، از ثابت مولای آل‏حریز، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «فرو خوردن خشم از دشمن در زمان دولت‏های ایشان، تقیّه و هوشیاری است، از برای کسی که آن را فرا گیرد و به آن عمل کند. و کناره‏جویی است، از متعرّض شدن بلاء و زحمت در دنیا، و عناد دشمنان در زمان دولت‏های ایشان. و منازعه و مخاصمه با ایشان در غیر تقیّه، ترک کردن امر خدا است؛ پس با مردمان نیکو معامله کنید، که همان از برای شما در نزد ایشان پرورش می‏یابد و نشو و نما می‏نماید، و با ایشان دشمنی مکنید، که ایشان را بر گردن‏های خویش بار و سوار می‏کنید، و به این سبب ذلیل و خوار می‏شوید».

راویان