حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الصَّمْتِ وَ حِفْظِ اللِّسَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
عنه عن الهيثم بن ابي مسروق عن هشام بن سالم عن ابي عبد الله ع قال :
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص لِرَجُلٍ أَتَاهُ أَ لاَ أَدُلُّكَ عَلَى أَمْرٍ يُدْخِلُكَ اَللَّهُ بِهِ اَلْجَنَّةَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ أَنِلْ مِمَّا أَنَالَكَ اَللَّهُ قَالَ فَإِنْ كُنْتُ أَحْوَجَ مِمَّنْ أُنِيلُهُ قَالَ فَانْصُرِ اَلْمَظْلُومَ قَالَ وَ إِنْ كُنْتُ أَضْعَفَ مِمَّنْ أَنْصُرُهُ قَالَ فَاصْنَعْ لِلْأَخْرَقِ يَعْنِي أَشِرْ عَلَيْهِ قَالَ فَإِنْ كُنْتُ أَخْرَقَ مِمَّنْ أَصْنَعُ لَهُ قَالَ فَأَصْمِتْ لِسَانَكَ إِلاَّ مِنْ خَيْرٍ أَ مَا يَسُرُّكَ أَنْ تَكُونَ فِيكَ خَصْلَةٌ مِنْ هَذِهِ اَلْخِصَالِ تَجُرُّكَ إِلَى اَلْجَنَّةِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۴۵
رسول خدا (ص) به مردی که نزدش آمده بود فرمود: تو را به چیزی رهنمائی نکنم که به بهشت برد خدا برای آن؟
فرمود: چرا یا رسول اللَّه، فرمود: از آنچه خدا به تو داده بده، گفت: اگر خود نیازمندتر باشم از آنکه میخواهم به او بدهم، فرمود:
ستم دیدهای را یاری کن، گفت: اگر ناتوانتر از آن ستمدیده باشم؟
فرمود: کاری برای بدبخت بیخرد کن یعنی او را رهنمائی کن، گفت: اگر خود بدبخت و بیخردم بیش از آنکه بخواهم برای او کار کنم؟ فرمود: زبانت را جز از خوبی گفتن نگهدار، آیا شاد نیستی که یکی از این خصلتها در تو باشد و تو را به بهشت کشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۵
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله بمردی که خدمتش آمد، فرمود: نمیخواهی ترا بامری راهنمائی کنم که خدا بسبب آن بهشتت برد؟ عرضکرد: چرا یا رسول اللَّه! فرمود از آنچه خدا بتو داده بده، عرضکرد: اگر خودم از آنکه باو دهم نیازمندتر باشم چه کنم؟ فرمود: مظلوم را یاری کن، عرضکردم:
اگر خودم از آنکه یاریش کنم ناتوانتر باشم چه کنم؟ فرمود: کاری برای نادان کن- یعنی نادان را راهنمائی کن، عرضکردم: اگر خودم نادانتر از او بودم چه کنم؟ فرمود: زبانت را جز از خیر خاموش دار. آیا شادمان نیستی که یکی از این خصال داشته باشی که ترا ببهشت برد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۱
از او، از هیثم بن ابیمسروق، از هشام بن سالم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله به مردی که به خدمت آن حضرت آمده بود فرمود که: آیا نمیخواهی تو را دلالت کنم بر امری که خدا تو را به سبب آن داخل بهشت گرداند؟ عرض کرد: بلی، یا رسول اللَّه! میخواهم. فرمود: عطا کن از آنچه خدا به تو عطا فرموده. عرض کرد: پس اگر پریشانتر باشم از کسی که خواسته باشم که به او عطا کنم؟ فرمود: پس ستمرسیده را یاری کن. عرض کرد که: اگر ضعیفتر باشم از کسی که خواهم او را یاری کنم؟
فرمود که: از برای احمق نادان صنعتی به عمل آور- یعنی بر او اشاره نما و او را دلالت کن بر آنچه نمیداند-. عرض کرد که: اگر نادانتر باشم از آنکه خواهم او را اعانت کنم و تعلیم دهم. فرمود: پس زبان خویش را خاموش کن، مگر از خوبی. آیا تو را شاد نمیگرداند، آن یک خصلت از این خصلتها در تو باشد و تو را بکشد به سوی بهشت؟».