→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۸

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْإِخْلَاص‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
بهذا الاسناد عن سفيان بن عيينه عن السندي عن ابي جعفر ع قال :

مَا أَخْلَصَ اَلْعَبْدُ اَلْإِيمَانَ‏ بِاللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْبَعِينَ يَوْماً أَوْ قَالَ مَا أَجْمَلَ عَبْدٌ ذِكْرَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْبَعِينَ يَوْماً إِلاَّ زَهَّدَهُ‏ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلدُّنْيَا وَ بَصَّرَهُ دَاءَهَا وَ دَوَاءَهَا فَأَثْبَتَ اَلْحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ‏ وَ أَنْطَقَ بِهَا لِسَانَهُ‏ ثُمَّ تَلاَ إِنَّ اَلَّذِينَ اِتَّخَذُوا اَلْعِجْلَ سَيَنََالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي اَلْحَيََاةِ اَلدُّنْيََا وَ كَذََلِكَ‏ نَجْزِي اَلْمُفْتَرِينَ‏ فَلاَ تَرَى صَاحِبَ بِدْعَةٍ إِلاَّ ذَلِيلاً وَ مُفْتَرِياً عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَلَى‏ رَسُولِهِ‏ ص وَ عَلَى‏ أَهْلِ بَيْتِهِ ص‏ إِلاَّ ذَلِيلاً

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۷ از امام باقر (ع) که فرمود: هیچ بنده‏ای چهل روز ایمان خالص به خدا نیارد یا فرمود: خدا را چهل روز به نیکی یاد نکند جز آن که خدا او را نسبت به دنیا زاهد سازد و درد و داروی دنیا را به او بنماید و حکمت را در دلش پا برجا کند و زبانش را بدان گویا سازد، سپس خواند (۱۵۱ سوره اعراف): «به راستی آن کسانی که گوساله پرستیدند به زودی بدانها رسد با خواری در زندگی دنیا و همچنین افتراءبندان را سزا دهیم» هیچ‏ بدعت‏گذاری را نبینی جز اینکه خوار است و هر که به خدا عز و جل و بر رسولش و بر خاندان او (ع) افتراء بندد خوار باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۷ امام باقر علیه السّلام فرمود: هیچ بنده‏ئی چهل روز ایمانش را بخدای عز و جل خالص نگرداند- یا فرمود: هیچ بنده‏ئی ذکر خدا را در چهل روز نیکو انجام ندهد- جز آنکه خدای عز و جل او را نسبت بدنیا زاهد سازد و درد و داروی دنیا را باو بنماید، پس حکمت را در دلش ثابت کند و زبانش را بآن گویا سازد سپس تلاوت فرمود: «کسانی که گوساله پرستیدند، بزودی خشم پروردگارشان با ذلت در زندگی دنیا بآنها برسد، افترابندان را این گونه جزا میدهیم ۱۵۲ سوره ۷» از این رو هیچ بدعتگزاری را نبینی، جز اینکه ذلیل است، و هیچ افترا زننده بخدا و پیغمبر و اهل بیتش صلوات اللَّه علیهم را نبینی جز اینکه ذلیل است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۵ و به همین اسناد، از سفیان بن عینیه، از سدّیّ، از امام محمد باقر علیه السلام روایت است که فرمود: «هیچ بنده‏ای چهل روز ایمان به خدا را خالص نگردانید، یا فرمود: هیچ بنده‏ای چهل روز یاد خدا را نیکو نکرد، مگر آنکه خدا او را زاهد و بی‏رغبت در دنیا گردانید، و او را به درد دنیا و دوای آن بینا کرد، و حکمت را در دلش ثابت نمود، و زبانش را با آن گویا فرمود». بعد از آن، این آیه را تلاوت کرد که: « «إِنَّ الَّذِینَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَیَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُفْتَرِینَ» «۳»؛ یعنی: «به درستی که آنان که فرا گرفتند گوساله‏ را و آن را خدای خویش گردانیدند، زود باشد که برسد ایشان را خشم سختی از جانب پروردگار ایشان، و خواری بزرگی در زندگانی دنیا، و همچنان که جزا دادیم گوساله‏پرستان را، جزا خواهیم داد دروغ‏بافندگان را». و حضرت فرمود: «پس هیچ صاحب بدعتی را نمی‏بینی، مگر خوار، و هیچ دروغگویی را نمی‏بینی که بر خدای عز و جل و بر رسول او و بر اهل بیت آن حضرت- صلی الله علیهم- افترا بندد، مگر حقیر و بی‏مقدار». __________________________________________________ (۳). اعراف، ۱۵۲.

راویان