→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۳۸۷

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الصَّمْتِ وَ حِفْظِ اللِّسَان‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن بكر بن صالح عن الغفاري عن جعفر بن ابراهيم قال سمعت ابا عبد الله ع يقول قال رسول الله ص :

مَنْ رَأَى مَوْضِعَ كَلاَمِهِ مِنْ عَمَلِهِ قَلَّ كَلاَمُهُ إِلاَّ فِيمَا يَعْنِيهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۵۱ رسول خدا (ص) فرمود: هر که سخنش را در نامه عملش ثبت داند، کم گوید جز در آنچه برای او اهمیت و فائده دارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۸ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: هر که محل سخنش را از کردارش بیند (یعنی سخنش را از کردارش شمارد و آن را بیشتر از هر کارش داند) سخن گفتنش کم شود، مگر در باره آنچه برایش سودمند باشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از بکر بن صالح، از غفاری، از جعفر بن ابراهیم روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: هر که جای سخنِ خویش را از عملش ببیند و آن را از جمله عمل داند، سخنش کم باشد، مگر در آن‏چه خواهد و به کار او آید».

راویان