حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الصَّمْتِ وَ حِفْظِ اللِّسَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن الحسن بن علي الكوفي عن عثمان بن عيسي عن سعيد بن يسار عن منصور بن يونس عن ابي عبد الله ع قال :
فِي حِكْمَةِ آلِ دَاوُدَ عَلَى اَلْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ عَارِفاً بِزَمَانِهِ مُقْبِلاً عَلَى شَأْنِهِ حَافِظاً لِلِسَانِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۵۳
از امام صادق (ع) که فرمود: در حکمت آل داود است: بر خردمند است که زمان خود را بشناسد و به کار خود سرگرم باشد و زبانش را نگهدارد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۷۸
امام صادق علیه السّلام فرمود: در حکمت آل داود (کتاب زبور) است که: بر عاقل لازمست که بوضع زمان خود آشنا باشد، سرگرم کار خود بوده، زبانش را حفظ کند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۰۷
ابوعلی اشعری، از حسن بن علی کوفی، از عثمان بن عیسی، از سعید بن یسار، از منصور بن یونس، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در حکمت آلداود است که بر عاقل لازم است که عارف و شناسا باشد بروزگار خویش، و به کار خود رو آورده، زبان خویش را نگاه دارد».