الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۱۸

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن علي بن يقطين عمن رواه عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۶۹ از امام صادق (ع) فرمود: خدا به موسی (ع) وحی کرد که ای موسی، می‏دانی چرا تو را برای سخن گفتن برگزیدم در برابر همه خلقم؟ عرض کرد: پروردگارا برای چه بوده است؟ فرمود: خدا تبارک و تعالی به او وحی کرد که ای موسی، به راستی من بنده‏هایم را زیر و رو کردم و در میان آنها چون تو کسی که خود را خوار و زبون من داند نیافتم، ای موسی، تو وقتی نماز گذاری گونه‏ات را بر خاک نهی- یا فرمود: بر زمین نهی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۷ امام صادق علیه السلام فرمود: خدای عز و جل بموسی علیه السلام وحی فرمود که: ای موسی! آیا میدانی چرا از میان همه مخلوقم ترا برای سخن گفتن با خود برگزیدم؟ عرضکردم: پروردگارا برای چه بود؟ خدای تبارک و تعالی باو وحی کرد که: ای موسی من بندگانم را زیر و رو کردم (بررسی کامل نمودم) در میان آنها کسی را از تو فروتن در برابر خود ندیدم. ای موسی! تو چون نماز میگزاری چهره خویش روی خاک- یا گفت روی زمین- مینهی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۲۱ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از علی بن یقطین، از آنکه او را روایت کرده، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «خدای عز و جل به سوی موسی علیه السلام وحی فرمود که: ای موسی! آیا می‏دانی که چرا تو را به سخن گفتن با خویش بی‏واسطه برگزیدم، و با سایر خلق خود چنین نکردم؟ موسی عرض کرد که: ای پروردگار! چرا چنین کردی؟» حضرت فرمود: «می‏فرماید که: خدای- تبارک و تعالی- به سوی او وحی فرمود که: ای موسی! من همه بندگان خویش را گردانیدم و ایشان را پشت و رو کردم، پس در میانه ایشان یکی را نیافتم که از تو، خویش را خوارکننده‏تر باشد از برای من. ای موسی! به درستی که تو چون نماز را به جا می‏آوری، رخ خود را بر خاک می‏گذاری- یا آنکه فرمود که- بر زمین می‏گذاری». (و این تردید از راوی حدیث است نه از حضرت علیه السلام).