الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۱۹

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن هشام بن سالم عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۷۱ از امام صادق (ع) فرمود: علی بن الحسین (ع) بر گرفتاران به خوره گذر کرد و سوار بر الاغی بود و آنها چاشت می‏خورند و از او دعوت به چاشت کردند، در پاسخ فرمود: هلا به راستی که اگر روزه‏دار نبودم این کار را می‏کردم و چون به خانه خود رفت، فرمان داد خوراکی بسازند و خوب بسازند و از آنها دعوت کرد و نزد او چاشت خوردند و خود با آنها چاشت خورد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۷ امام صادق علیه السّلام فرمود: علی بن الحسین صلوات اللَّه علیهما گذرش بر جذامیان افتاد، حضرت سوار الاغش بود و آنها صبحانه می‏خوردند. امام را به صبحانه دعوت کردند، فرمود: اگر روزه نمیداشتم میپذیرفتم، و چون بمنزلش رفت، دستور فرمود غذائی لذیذ و خوب بسازند، سپس برای سبحانه از آنها دعوت کرد و خود هم با آنها صبحانه خورد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۲۱ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از هشام بن سالم، از امام‏ جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «حضرت علی بن الحسین علیهما السلام به جماعتی گذشت که خوره داشتند. و آن حضرت بر الاغ خویش سوار بود و آن جماعت چاشت می‏خوردند؛ پس آن حضرت را به چاشت خوردن دعوت نمودند و تکلیف کردند که با ایشان طعام تناول فرماید. فرمود: اگر نه این بود که من روزه دارم، هر آینه [تناول‏] می‏کردم و با شما چاشت می‏خوردم؛ پس در هنگامی که به منزل خویش رسید، امر فرمود که طعامی بسازند، و شروع شد به ساختن طعام. و امر فرمود که در باب آن سعی بلیغی به عمل آورند و نیکو بسازند. بعد از آن ایشان را طلبید، و در نزد آن حضرت چاشت خوردند و حضرت با ایشان چاشت میل فرمود».