الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۴۲۳

عنه عن ابيه عن علي بن الحكم رفعه الي ابي بصير قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۳۷۳ از ابی بصیر، گوید: وارد شدم به امام کاظم (ع) در سالی که وفات کرده بود در آن امام صادق (ع) و گفتم: قربانت، شما را چه چیشی کشتید و فلانی شتری کشته؟ در پاسخ فرمود: ای ابا محمد، به راستی نوح در کشتی بود و در آن بود آنچه خدا خواسته بود و آن کشتی زیر فرمان بود و گرد خانه کعبه گردید و آن طواف نساء بود و نوح جلو آن را رها کرد و خدا عز و جل به کوهها وحی کرد که من کشتی نوح بنده خود را بر یکی از شماها می‏نهم، آنها سرفرازی کردند و خود را بالا گرفتند، کوه جودی تواضع و فروتنی کرد و آن کوهی است در نزد شما و کشتی سینه خود را بدان زد و در این هنگام نوح (ع) به او فرمود: ای ماری، استحکام بخش و آن به لفظ سریانی است یعنی پروردگارا اصلاح کن، گوید: من پنداشتم که امام کاظم (ع) به خود اشاره کرد (یعنی بیان کرد که منظورش از کشتن چپشی تواضع بوده است). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۸۸ ابو بصیر گوید: در سال وفات امام صادق علیه السلام خدمت موسی بن جعفر علیه السلام رسیدم و عرضکردم قربانت، چرا شما گوسفندی کشتید، در صورتی که فلانی شتر کشت؟ فرمود: ای ابا محمد؟ همانا نوح علیه السلام در کشتی نشست و هر چه خدا خواهد در کشتی بود (انسان و حیوان و متاع بسیاری بود) و کشتی مأموریت داشت و گرد خانه کعبه طواف کرد و همان طواف نساء بود و نوح علیه السلام کشتی را بخود واگذاشته بود خدای عز و جل بکوهها وحی فرمود: که من کشتی بنده‏ام نوح را روی یکی از شما مینهم، کوهها گردن کشیدند و سرافرازی کردند، ولی کوه جودی فروتنی کرد، و آن کوهی است نزد شما، پس کشتی سینه بر آن کوه گذاشت. آن هنگام نوح علیه السلام بلغت سریانی فرمود: یا ماری اتقن‏ یعنی پروردگارا اصلاح کن. راوی گوید: من گمان کردم که موسی بن جعفر علیه السلام بخود کنایه زد (یعنی مقصودش این بود که من هم از کشتن گوسفند قصدم تواضع برای خدا بود. چنانچه پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله هم دوغ مخلوط بعسل را برای تواضع نیاشامید، بحدیث ۱۸۵۷ رجوع شود). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۲۳ از او، از پدرش، از علی بن حکم روایت است که آن را مرفوع ساخته به سوی ابوبصیر که گفت: بر ابوالحسن حضرت امام موسی کاظم علیه السلام داخل شدم در سالی که روح مطهّر امام جعفر صادق علیه السلام در آن قبض شد. و عرض کردم که: فدای تو گردم! تو را چه می‏شود که گوسفندی را سر بریدی و فلان کس شتری را به جهت قربانی نحر کرد. فرمود: «ای ابامحمد! نوح علیه السلام در کشتی بود، و در آن بود، آن‏چه خدا می‏خواست. و آن کشتی پر بود یا مأمور بود به طواف؛ پس در خانه کعبه طواف نمود، و آن طواف نساء است؛ پس نوح علیه السلام آن را وا گذاشت و افسار آن را رها کرد. بعد از آن، خدای عز و جل به کوه‏ها وحی فرمود که: من کشتی بنده خود، نوح را بر کوهی از شما می‏گذارم؛ پس آنها گردن‏کشی کردند و بلند شدند. و جودی فروتنی نمود، و جودی کوهی است در نزد شما؛ پس کشتی سینه خود را به آن کوه زد». حضرت فرمود که: «نوح علیه السلام در آن هنگام گفت: یا ماری اتقن! و آن به لغت سریانی به این معنی است که: ای پروردگار من! امور مرا به اصلاح آور». ابوبصیر می‏گوید که: گمان کردم که حضرت امام موسی کاظم علیه السلام به خویش کنایه فرمود. (و مراد این است که اشاره کرد به تواضع جودی، و به آن تواضع، نفس مقدّس خویش را اراده نمود).