حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره اخلاص در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الِاسْتِغْنَاءِ عَنِ النَّاس
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه و علي بن محمد القاساني جميعا عن القاسم بن محمد عن سليمان بن داود المنقري عن حفص بن غياث قال قال ابو عبد الله ع :
إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ لاَ يَسْأَلَ رَبَّهُ شَيْئاً إِلاَّ أَعْطَاهُ فَلْيَيْأَسْ مِنَ اَلنَّاسِ كُلِّهِمْ وَ لاَ يَكُونُ لَهُ رَجَاءٌ إِلاَّ عِنْدَ اَللَّهِ فَإِذَا عَلِمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِكَ مِنْ قَلْبِهِ لَمْ يَسْأَلِ اَللَّهَ شَيْئاً إِلاَّ أَعْطَاهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۴۱
فرمود: هر گاه یکی از شماها خواهد که چیزی از پروردگارش خواهش نکند جز آنکه به وی دهد، از همه مردم چشم امید بپوشد و امیدی به جز خداوند نداشته باشد، چون خدا از دلش چنین داند، از خدا چیزی نخواهد جز آنکه به وی عطا کند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۱۹
و فرمود: چون یکی از شما خواهد هر چه از پروردگارش سؤال کند، باو عطا کند، باید از مردم مأیوس شود، و امیدی جز بخدا نداشته باشد، چون خدای عز و جل این را از دلش داند، هر چه از خدا خواهد باو عطا کند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۷۹
علی بن ابراهیم، از پدرش و علی بن محمد قاسانی هر دو، از قاسم بن محمد، از سلیمان بن داود منقری، از حفص بن غیاث روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «چون یکی از شما خواهد که از پروردگار خویش چیزی را سؤال نکند، مگر آنکه به او عطا فرماید، باید که از همه مردمان نومید باشد و او را امیدی نباشد، مگر در نزد خدا؛ پس هرگاه خدای عز و جل این را از دل او بداند، چیزی را از خدا نخواهد، مگر آنکه به او عطا فرماید».
راویان
علي بن ابراهيمعلي بن محمد القاسانيالقاسم بن محمدسليمان بن داود المنقريحفص بن غياثابو عبد اللهامام جعفر صادق عليه السلام