حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ تَذَاکُرِ الْإِخْوَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن المستورد النخعي عمن رواه عن ابي عبد الله ع قال :
إِنَّ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ اَلَّذِينَ فِي اَلسَّمَاءِ لَيَطَّلِعُونَ إِلَى اَلْوَاحِدِ وَ اَلاِثْنَيْنِ وَ اَلثَّلاَثَةِ وَ هُمْ يَذْكُرُونَ فَضْلَ آلِ مُحَمَّدٍ قَالَ فَتَقُولُ أَ مَا تَرَوْنَ إِلَى هَؤُلاَءِ فِي قِلَّتِهِمْ وَ كَثْرَةِ عَدُوِّهِمْ يَصِفُونَ فَضْلَ آلِ مُحَمَّدٍ ص قَالَ فَتَقُولُ اَلطَّائِفَةُ اَلْأُخْرَى مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ ذََلِكَ فَضْلُ اَللََّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشََاءُ وَ اَللََّهُ ذُو اَلْفَضْلِ اَلْعَظِيمِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۵۵
امام صادق (ع) فرمود: به راستی از فرشتههائی که در آسمانند سرکشی کنند به یک، دو، سه کسی که فضل آل محمد را ذکر میکنند، فرمود: پس میگویند: آیا نمیبینید اینان را که با شماره اندک خود و فزونی دشمنانشان فضل آل محمد را وصف میکنند، فرمود: دستهای دیگر از فرشتهها، در پاسخ آنها گویند: این فضل خدا است که به هر که خواهد بدهد و خدا صاحب فضل بزرگ است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۹
امام صادق علیه السلام فرمود: برخی از فرشتگان آسمان به یک و دو و سه تن (از ساکنان زمین) که فضل آل محمد را ذکر میکنند سرکشی میکنند و میگویند: نمیبینید اینها را که با وجود کمی خود و بسیاری دشمنشان فضل آل محمد صلی اللَّه علیه و آله را میستایند، سپس دسته دیگر از فرشتگان گویند: این فضل خداست که بهر که خواهد میدهد و خدا صاحب فضل بزرگست.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۷۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از مستورد نخعی، از آنکه او را روایت کرده، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود:
«به درستی که جماعتی از فرشتگان که در آسمانند مطّلع میشوند و نظر میکنند به سوی یک کس و دو کس و سه کس، در حالی که ایشان فضل و افزونی آلمحمد را یاد میکنند».
حضرت فرمود: «پس فرشتگان میگویند که: آیا به سوی این گروه نظر نمیکنید که با وجود [دوستان] کمی که دارند و بسیاری دشمنان ایشان، فضل آلمحمد را شرح و بیان میکنند؟» فرمود: «پس طائفهای دیگر از فرشتگان میگویند که: «ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ» «۱»؛ یعنی: «این فضل و افزونی از جانب خدا است که آن را عطا میکند به هر که خواسته باشد، و خدا صاحب افزونی و فضل بزرگ است».
__________________________________________________
(۱). جمعه، ۴.