→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۶۷۰
حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ تَذَاکُرِ الْإِخْوَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
الحسين بن محمد و محمد بن يحيي جميعا عن علي بن محمد بن سعد عن محمد بن مسلم عن احمد بن زكريا عن محمد بن خالد بن ميمون عن عبد الله بن سنان عن غياث بن ابراهيم عن ابي عبد الله ع قال :
مَا اِجْتَمَعَ ثَلاَثَةٌ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَصَاعِداً إِلاَّ حَضَرَ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ مِثْلُهُمْ فَإِنْ دَعَوْا بِخَيْرٍ أَمَّنُوا وَ إِنِ اِسْتَعَاذُوا مِنْ شَرٍّ دَعَوُا اَللَّهَ لِيَصْرِفَهُ عَنْهُمْ وَ إِنْ سَأَلُوا حَاجَةً تَشَفَّعُوا إِلَى اَللَّهِ وَ سَأَلُوهُ قَضَاءَهَا وَ مَا اِجْتَمَعَ ثَلاَثَةٌ مِنَ اَلْجَاحِدِينَ إِلاَّ حَضَرَهُمْ عَشَرَةُ أَضْعَافِهِمْ مِنَ اَلشَّيَاطِينِ فَإِنْ تَكَلَّمُوا تَكَلَّمَ اَلشَّيْطَانُ بِنَحْوِ كَلاَمِهِمْ وَ إِذَا ضَحِكُوا ضَحِكُوا مَعَهُمْ وَ إِذَا نَالُوا مِنْ أَوْلِيَاءِ اَللَّهِ نَالُوا مَعَهُمْ فَمَنِ اُبْتُلِيَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ بِهِمْ فَإِذَا خَاضُوا فِي ذَلِكَ فَلْيَقُمْ وَ لاَ يَكُنْ شِرْكَ شَيْطَانٍ وَ لاَ جَلِيسَهُ فَإِنَّ غَضَبَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لاَ يَقُومُ لَهُ شَيْءٌ وَ لَعْنَتَهُ لاَ يَرُدُّهَا شَيْءٌ ثُمَّ قَالَ ص فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَلْيُنْكِرْ بِقَلْبِهِ وَ لْيَقُمْ وَ لَوْ حَلْبَ شَاةٍ أَوْ فُوَاقَ نَاقَةٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۵۵
از امام صادق (ع) که فرمود: سه و بیشتر از مؤمنان گردهم نباشند جز آنکه به مانند آنها فرشته حاضر گردد، اگر دعای خیر کنند، آنها آمین گویند، و اگر از بدی پناه جویند، فرشتهها دعا کنند تا خدا بدی را از آنها بگرداند و اگر حاجتی خواهند، فرشتهها به درگاه خدا شفاعت کنند و از خدا بخواهند آن را بر آورد و فراهم نگردند، سه تن از منکران جز آنکه ده برابرشان شیاطین با آنها حاضر شوند و اگر سخن گویند، آن شیطانها به مانند سخن آنها را گویند و اگر بخندند آن شیطانها با آنها بخندند و اگر عیب دوستان خدا کنند، آن شیطانها هم با آنها عیب کنند و اگر کسی از مؤمنان دچار مجلس آنها شد و در این باره مشغول صحبت شدند باید برخیزد و شریک و همنشین شیطان نشود، زیرا چیزی در برابر خشم خدا نایستد و چیزی لعنت خدا را بر نگرداند، سپس فرمود (ع) اگر نتواند برخاست، باید از دل انکار کند و اگر چه به اندازه دوشیدن گوسفندی، یا راحت باش میان دوشیدن شتر باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۶۹
امام صادق علیه السلام فرمود: هر گاه سه تن یا بیشتر از مؤمنین انجمن کنند، بهمان شماره از فرشتگان حاضر شوند، تا اگر آنها دعای خیری کنند فرشتگان آمین گویند و اگر از شری پناهی جویند، فرشتگان دعا کنند تا خدا آن شر را از آنها بگرداند و اگر حاجتی سؤال کنند، نزد خدا شفاعت کنند و قضای آن را از خدا بخواهند.
و هر گاه سه تن از منکرین (ولایت آل محمد صلی اللَّه علیه و آله) یا بیشتر انجمن کنند ده برابر آنها از شیاطین حاضر شوند تا اگر سخنی گویند شیاطین هم مانند سخن آنها گویند و چون بخندند، شیاطین هم بخندند، و هر گاه از اولیاء خدا بدگوئی کنند، شیاطین هم بدگوئی کنند. پس هر کس از مؤمنین که گرفتار آنها شود، چون در این مطالب وارد شدند باید برخیزد و شریک و همنشین شیطان نشود، زیرا در برابر غضب خدای عز و جل چیزی یارای مقاومت ندارد و لعنت خدا را چیزی باز نگرداند، سپس آن حضرت صلوات اللَّه علیه فرمود: و اگر نتواند باید بدل انکار کند و برخیزد هر چند بقدر دوشیدن گوسفند و یا شتری باشد
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۷۳
حسین بن محمد، و محمد بن یحیی هر دو روایت کردهاند، از علی بن سعید، از محمد بن مسلم، از احمد بنزکریّا، از محمد بن خالد بن میمون، از عبداللَّه بن سنان، از غیاث بن ابراهیم، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «هرگز سه نفر از مؤمنان و بیشتر در جایی جمع نشدهاند، مگر آنکه از فرشتگان، مانند ایشان در آنجا حاضر شدهاند؛ پس اگر دعای خیری کنند و چیز خوبی را از خدا طلبند، فرشتگان آمین گویند، و اگر از بدی و ناخوشی به خدا پناه خواهند، ایشان خدا را میخوانند و دعا میکنند که آن بلای را از ایشان بگرداند، و اگر حاجتی را سؤال کنند، به سوی خدا شفاعت میکنند و از آن جناب میخواهند که آن حاجت را روا کند. و هرگز سه کس از منکران در جایی جمع نشدهاند، مگر آنکه ده برابر ایشان از شیاطین در آنجا حاضر میشوند؛ پس اگر سخن گویند، شیاطین به سخنی که مانند سخن ایشان باشد تکلّم مینمایند، و چون بخندند، با ایشان میخندند، و چون در دوستان خدا افتند و در باب ایشان سخنان بد گویند، با ایشان موافقت کنند و در ایشان افتند؛ پس هر که از مؤمنان به مصاحبت ایشان مبتلی شود، هرگاه در این امر فرو روند، برخیزد، و شریک شیطان و همنشین او نباشد؛ زیرا که چیزی تاب مقاومت با خشم خدای عز و جل [را] ندارد، و در برابر آن نمیتواند ایستاد، و هیچ چیز لعنت او را رد نمیتوان نمود» پس آن حضرت- صلوات اللَّه علیه- فرمود که: «اگر نتواند برخیزد، باید در دل خویش انکار کند و برخیزد، و اگرچه به قدر دوشیدن گوسفند یا زمان میان دو دوشیدن شتر باشد» (چه در وقت دوشیدن شتر اندکزمانی صبر میکنند، و بچّه آن را سُر میدهند که شیر خورد تا شتر به شیر آید).
راویان