→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۶۷۳

حدیث امام محمّد باقر (ع) درباره محبّت

روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابيه عن رجل من اهل الكوفه يكني ابا محمد عن عمرو بن شمر عن جابر عن ابي جعفر ع قال :

تَبَسُّمُ اَلرَّجُلِ فِي وَجْهِ أَخِيهِ حَسَنَةٌ وَ صَرْفُ اَلْقَذَى عَنْهُ حَسَنَةٌ وَ مَا عُبِدَ اَللَّهُ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ مِنْ إِدْخَالِ اَلسُّرُورِ عَلَى اَلْمُؤْمِنِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۵۹ امام باقر (ع) فرمود: لبخند مرد در روی برادرش، حسنه است و دور کردن خار و خاشاک از وی حسنه است و خدا پرستیده نشده به کاری که دوست‏تر باشد نزد خدا از شاد کردن دل مؤمن. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۷۱ امام باقر علیه السلام فرمود لبخند شخص در روی برادر مؤمنش حسنه باشد، و برداشتن خاشاکی از روی وی نیز حسنه باشد، و خدا بچیزی که محبوبتر باشد نزد او از مسرور ساختن مؤمن پرستش نشده. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۷۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از مردی از اهل کوفه که مکنّی است به ابومحمد، از عمرو بن شمر، از جابر، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «تبسّم و لب‏خنده مرد در روی برادرش حسنه است، و صرف کردن خار و خاشاک که در چشم می‏افتد و گردانیدن امثال آن از برادر دینی حسنه است، و خدا پرستیده نشد به چیزی که در نزد او دوست‏تر باشد از ادخال سرور بر مؤمن».

راویان

موضوعات